W cukierni, po zmianie asortymentu, produkowane są ciasta drożdżowe ze śliwką, budyniem oraz kruszonką. W magazynie znajduje się 40 kg mąki, 10 kg budyniu, 10 kg masła, 50 kg cukru, 30 kg maku, 40 kg sezamu i 39 kg kandyzowanych śliwek. Mak i sezam stanowią zapas
A. nadmierny.
B. zbędny.
C. bieżący.
D. sezonowy.
Mak i sezam stanowią zapas zbędny, ponieważ po zmianie asortymentu cukiernia produkuje już ciasta drożdżowe ze śliwką, budyniem oraz kruszonką. Do takiej produkcji potrzebne są m.in. mąka, budyń, masło, cukier i kandyzowane śliwki, ale mak oraz sezam nie występują w recepturze tych wyrobów. W gospodarce magazynowej zapas zbędny to taki składnik majątku, który nie jest potrzebny do aktualnej działalności operacyjnej i nie ma przewidywanego zużycia w najbliższym planie produkcji. Moim zdaniem to klasyczny przykład: surowiec jest fizycznie w magazynie, ale technologicznie przestał pasować do produkcji. Dobra praktyka branżowa mówi, żeby takie zapasy szybko zidentyfikować, wycenić i podjąć decyzję: sprzedać, wykorzystać w promocji, zwrócić dostawcy albo przekazać do innego zakładu. Inaczej blokują miejsce, zamrażają kapitał i mogą się przeterminować, co w cukiernictwie ma naprawdę duże znaczenie.
W tym pytaniu łatwo pomylić rodzaje zapasów, bo wszystkie wymienione surowce leżą w magazynie i na pierwszy rzut oka wyglądają jak normalny zapas produkcyjny. Trzeba jednak patrzeć nie tylko na ilość, ale przede wszystkim na przydatność do aktualnego asortymentu. Zapas sezonowy dotyczy materiałów gromadzonych z wyprzedzeniem, gdy ich zużycie albo dostępność zależy od sezonu, na przykład owoce do przetworów, opakowania świąteczne albo składniki używane tylko w określonym okresie sprzedaży. Sam fakt, że mak czy sezam mogą kojarzyć się z określonymi wypiekami, nie oznacza jeszcze zapasu sezonowego. W treści nie ma informacji, że cukiernia planuje produkcję sezonową z ich użyciem. Zapas bieżący to materiał zużywany regularnie w normalnym cyklu produkcji, czyli coś, co schodzi z magazynu na bieżąco zgodnie z recepturami i normami zużycia. Mak i sezam nie pasują do nowych ciast, więc nie spełniają tego warunku. Zapas nadmierny oznacza zwykle, że danego materiału jest za dużo w stosunku do potrzeb, ale nadal może być potrzebny. Tu problem jest inny: nie chodzi o nadmiar ponad normę, tylko o brak zastosowania po zmianie asortymentu. Typowy błąd polega na skupieniu się na dużych ilościach w magazynie, a nie na powiązaniu zapasu z planem produkcji. W praktyce magazynier i osoba odpowiedzialna za zaopatrzenie powinni sprawdzać receptury, rotację oraz terminy ważności, bo zapasy nieużywane szybko stają się kosztem, a nie zabezpieczeniem produkcji.