Jan Nowak ma 30 lat i jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę. Od 1.10.br do 5.11.br. przebywał na pierwszym w bieżącym roku zwolnieniu lekarskim z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej chorobą. Od którego dnia niezdolności do pracy pracownik otrzyma zasiłek chorobowy finansowany ze środków ZUS?
A. Od 34 dnia niezdolności do pracy.
B. Od 36 dnia niezdolności do pracy.
C. Od 10 dnia niezdolności do pracy.
D. Od 15 dnia niezdolności do pracy.
W tej sytuacji zasiłek chorobowy finansowany ze środków ZUS przysługuje od 34. dnia niezdolności do pracy. Wynika to z podstawowej zasady stosowanej przy pracowniku zatrudnionym na umowę o pracę, który nie ukończył 50 lat. Przez pierwsze 33 dni choroby w danym roku kalendarzowym pracownik otrzymuje wynagrodzenie chorobowe finansowane przez pracodawcę, zgodnie z art. 92 Kodeksu pracy. Dopiero od 34. dnia wypłatę przejmuje system ubezpieczeń społecznych, czyli mamy zasiłek chorobowy z ZUS. Jan Nowak ma 30 lat i jest to jego pierwsze zwolnienie w bieżącym roku, więc limit 33 dni liczymy od początku tego zwolnienia, od 1 października. W praktyce kadrowo-płacowej trzeba bardzo pilnować tego rozróżnienia, bo inaczej źle wyjdzie lista płac, raporty ZUS RSA oraz rozliczenie składek. Zwolnienie trwa od 1.10 do 5.11, czyli obejmuje 36 dni kalendarzowych. Dni od 1 do 33 finansuje pracodawca jako wynagrodzenie chorobowe, a od 34. dnia, czyli w tym przypadku od 3 listopada, należne jest już świadczenie z ZUS. Moim zdaniem to jedno z tych pytań, gdzie najważniejsze jest nie samo liczenie dat, tylko pamiętanie, kto płaci za który okres choroby.
Przy tym pytaniu łatwo pomylić kilka różnych zasad, które w kadrach i płacach brzmią podobnie, ale dotyczą zupełnie innych sytuacji. Pracownik w wieku 30 lat, zatrudniony na podstawie umowy o pracę, nie przechodzi od razu na zasiłek chorobowy z ZUS. Najpierw ma prawo do wynagrodzenia chorobowego finansowanego przez pracodawcę. Standardowo trwa to przez pierwsze 33 dni niezdolności do pracy w roku kalendarzowym. Dopiero od 34. dnia pojawia się zasiłek chorobowy finansowany ze środków ZUS. Dlatego odpowiedzi wskazujące 10. dzień albo 36. dzień nie wynikają z przepisów o wynagrodzeniu chorobowym pracownika. 10 dni może się komuś kojarzyć z jakimś uproszczonym limitem, okresem rozliczeniowym albo wewnętrzną procedurą, ale nie jest to zasada zasiłkowa dla pracownika etatowego. 36. dzień to z kolei najpewniej efekt patrzenia na całe zwolnienie od 1 października do 5 listopada, które faktycznie trwa 36 dni, ale długość całego zwolnienia nie oznacza, że ZUS płaci dopiero na samym końcu. Ważna jest granica po 33 dniach. Odpowiedź z 15. dniem też ma swoje źródło w przepisach, ale dotyczy innej grupy pracowników: osób, które ukończyły 50 lat, bo dla nich pracodawca finansuje wynagrodzenie chorobowe tylko przez 14 dni, a zasiłek przysługuje od 15. dnia. Jan Nowak ma jednak 30 lat, więc tej reguły tu nie stosujemy. Z mojego doświadczenia najczęstszy błąd polega na mechanicznym zapamiętywaniu liczb 14, 15, 33 i 34 bez sprawdzenia wieku pracownika oraz tego, czy jest to pierwsza choroba w roku. W dobrej praktyce kadrowej zawsze najpierw ustala się wiek pracownika, rodzaj zatrudnienia, wcześniejsze absencje chorobowe w roku i dopiero wtedy wskazuje źródło finansowania świadczenia.