Które zeznanie podatkowe należy złożyć w urzędzie skarbowym w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym?
PIT-37 to właściwe zeznanie roczne składane co do zasady do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Ten formularz dotyczy osób fizycznych, które rozliczają dochody opodatkowane według skali podatkowej, najczęściej z pracy na etacie, umów zlecenia, umów o dzieło, emerytur albo rent, gdy zaliczki na podatek pobierał płatnik, np. pracodawca lub ZUS. W praktyce dane do PIT-37 bardzo często przepisuje się z informacji PIT-11, którą podatnik dostaje od pracodawcy. Moim zdaniem to jedna z podstawowych rzeczy, które trzeba dobrze kojarzyć, bo w życiu prywatnym prawie każdy kiedyś ten formularz spotka. Dobrą praktyką jest sprawdzenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów, pobranych zaliczek oraz składek przed zaakceptowaniem zeznania w usłudze Twój e-PIT. Jeżeli 30 kwietnia wypada w dzień wolny, termin przesuwa się na najbliższy dzień roboczy, ale nie warto czekać na ostatnią chwilę, bo potem łatwo o nerwówkę i zwykłe pomyłki.
W tym pytaniu łatwo pomylić różne formularze, bo wszystkie kojarzą się z podatkami i urzędem skarbowym, ale każdy z nich ma inne przeznaczenie oraz inny termin. VAT-7 dotyczył rozliczania podatku od towarów i usług, czyli VAT, przez czynnych podatników VAT. To nie jest roczne zeznanie osoby fizycznej z dochodów z pracy. W praktyce obecnie rozliczenia VAT są powiązane z plikami JPK_V7, a terminy dotyczą zwykle okresów miesięcznych albo kwartalnych, nie 30 kwietnia jako typowego terminu rocznego PIT. PIT-11 też bywa mylący, bo faktycznie jest bardzo blisko związany z rozliczeniem rocznym pracownika. Nie składa go jednak podatnik jako swoje zeznanie roczne, tylko przygotowuje go płatnik, np. pracodawca, i przekazuje podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu jako informację o dochodach, zaliczkach i składkach. Na jego podstawie dopiero sporządza się PIT-37. CIT-8 z kolei dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych, czyli np. spółek z o.o. lub fundacji, a nie standardowego rozliczenia osoby fizycznej pracującej na etacie. Typowy błąd myślowy polega tutaj na zapamiętaniu samej daty albo skrótu podatku, bez sprawdzenia, kto jest podatnikiem i czego formularz dotyczy. W księgowości i kadrach zawsze trzeba najpierw ustalić rodzaj podatnika, źródło przychodu oraz funkcję dokumentu, bo dopiero wtedy dobiera się poprawny formularz.