Na podstawie danych zawartych w tabeli, oblicz wartość zysku netto osiągniętego przez przedsiębiorstwo w 2011 roku.

Jeżeli wynik wyszedł inny niż 810 tys. zł, to najczęściej problem leży w pomyleniu pojęć przychodu, kosztu, dochodu i zysku netto. W rachunkowości przychód nie jest jeszcze zyskiem. Przedsiębiorstwo może mieć wysokie przychody, ale jeżeli ponosi duże koszty działalności, to realny wynik finansowy jest dużo niższy. Dlatego nie wolno liczyć podatku dochodowego bezpośrednio od 3 000 tys. zł przychodów, bo wtedy pomijamy koszty uzyskania przychodu. Taki sposób bardziej przypominałby uproszczone myślenie o obrocie, a nie prawidłowe ustalanie wyniku finansowego. Z kolei traktowanie kosztów jako podstawy opodatkowania też jest nielogiczne, bo koszty zmniejszają wynik, a nie tworzą dochodu do opodatkowania. Błąd może też polegać na tym, że ktoś obliczy zysk brutto 1 000 tys. zł, ale potem odejmie złą kwotę podatku, na przykład zaokrągli ją bez podstawy albo zastosuje inną stawkę niż 19%. W praktyce finansowej standardem jest zachowanie kolejności: przychody minus koszty dają zysk brutto, następnie liczony jest podatek dochodowy, a dopiero po jego odjęciu otrzymujemy zysk netto. Z mojego doświadczenia takie zadania są proste, ale tylko wtedy, gdy nie robi się skrótów myślowych. Trzeba też zwrócić uwagę, że wszystkie wartości są w tysiącach złotych, więc końcowy wynik również podajemy jako 810 tys. zł, a nie 810 zł.