Mały podatnik to
A. podatnik, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro.
B. podatnik prowadzący działalność gospodarczą jako osoba fizyczna zatrudniający do 10 pracowników.
C. podatnik zobowiązany regulować zobowiązania z tytułu podatków na rzecz państwa.
D. wszystkie podmioty prowadzące działalność gospodarczą nieposiadające osobowości prawnej.
Opracowane na podstawie zadania CKE, styczeń 2014 (arkusz A.65-X-14.01): Limit małego podatnika zaktualizowany do obecnych przepisów (2 000 000 euro).
Mały podatnik jest definiowany przez limit wartości sprzedaży, a nie przez liczbę pracowników, formę prawną czy sam fakt płacenia podatków. Chodzi o podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży razem z należnym VAT nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym równowartości 2 000 000 euro przeliczonej na złote. To ważne praktycznie, bo status małego podatnika może dawać określone uproszczenia i preferencje, np. możliwość stosowania metody kasowej w VAT albo korzystania z jednorazowej amortyzacji w podatku dochodowym, oczywiście po spełnieniu dodatkowych warunków. Moim zdaniem to jedna z tych definicji, które warto znać bardzo dokładnie, bo w księgowości limit decyduje o realnych obowiązkach firmy. Przeliczenia limitu dokonuje się według odpowiedniego kursu euro, zwykle z pierwszego dnia roboczego października poprzedniego roku, z zaokrągleniem według zasad podatkowych. Dobra praktyka jest taka, żeby po zakończeniu roku sprawdzić sprzedaż brutto z ewidencji i od razu ustalić, czy firma nadal mieści się w limicie.
W tym pytaniu łatwo pomylić potoczne rozumienie małej firmy z podatkową definicją małego podatnika. Sam fakt, że ktoś ma obowiązek regulować podatki wobec państwa, nie oznacza jeszcze, że jest małym podatnikiem. To opisuje właściwie każdego podatnika, bo zobowiązanie podatkowe może dotyczyć osób fizycznych, spółek, fundacji czy innych jednostek. Definicja małego podatnika musi zawierać konkretny limit wartości sprzedaży, bo przepisy podatkowe pracują na mierzalnych kryteriach, nie na ogólnych określeniach. Nie decyduje też liczba pracowników. Firma zatrudniająca do 10 osób może być mikroprzedsiębiorcą w sensie gospodarczym, ale to inna klasyfikacja niż status podatkowy. W praktyce księgowej takie mieszanie pojęć jest dość częste i potem wychodzą z tego błędy przy VAT, amortyzacji albo planowaniu rozliczeń. Forma prawna również nie jest tu najważniejsza. Podmioty bez osobowości prawnej, na przykład spółki osobowe, nie stają się automatycznie małymi podatnikami tylko dlatego, że mają taką konstrukcję prawną. Liczy się wartość przychodu ze sprzedaży wraz z należnym VAT w poprzednim roku podatkowym i porównanie jej z limitem odpowiadającym 2 000 000 euro. Z mojego doświadczenia najlepiej zapamiętać to tak: mały podatnik to niekoniecznie mała firma z wyglądu, tylko podatnik mieszczący się w konkretnym limicie sprzedaży brutto.