Na podstawie danych zawartych w tabeli oblicz wynagrodzenie za grudzień dla Antoniego Raka zatrudnionego w systemie akordu progresywnego.
| Antoni Rak – pracownik bezpośrednio-produkcyjny | |
| Stawka wynagrodzenia za wykonanie podzespołu w granicach normy | 1,50 zł/szt. |
| Stawka wynagrodzenia za wykonanie podzespołu po przekroczeniu normy | 2,00 zł/szt. |
| Liczba podzespołów wyprodukowanych przez pracownika w grudniu zgodnie z normą jakościową | 2150 szt. |
| Liczba przepracowanych przez pracownika godzin w grudniu zgodnie z obowiązującym go wymiarem czasu pracy | 160 godz. |
| Obowiązująca norma pracy | 12 szt./godz. |
Obliczając wynagrodzenie Antoniego Raka, kluczowe jest zrozumienie zasady działania systemu akordu progresywnego. System ten premiuje pracowników nie tylko za wypracowanie normy, ale również za przekroczenie jej. W tym przypadku norma wynosiła 12 sztuk na godzinę, co w ciągu 160 godzin daje 1920 sztuk w normie. Antoni wyprodukował 2150 sztuk, co oznacza, że przekroczył normę o 230 sztuk. Wynagrodzenie w systemie akordu oblicza się poprzez ustalenie stawki za sztuki wyprodukowane w normie oraz stawki za nadwyżkę. W tym przypadku wynagrodzenie za sztuki w normie wynosi 2880 zł, co odpowiada stawce 1,50 zł za sztukę (1920 sztuk x 1,50 zł). Natomiast za nadwyżkę (230 sztuk) przysługuje stawka 2 zł za sztukę, co daje 460 zł (230 sztuk x 2 zł). Suma tych wartości wynosi 3340 zł, co potwierdza poprawność odpowiedzi. Taki model wynagradzania sprzyja zwiększonej efektywności i motywacji pracowników, co jest zgodne z praktykami stosowanymi w nowoczesnych metodach zarządzania produkcją.
Wybór nieprawidłowej odpowiedzi wskazuje na niedostateczne zrozumienie mechanizmów działania systemu akordu progresywnego. Często błędnie zakłada się, że wynagrodzenie powinno opierać się jedynie na całkowitej produkcji, bez rozróżnienia na normę i nadwyżkę. W systemie akordu progresywnego kluczowe jest zrozumienie, że wynagrodzenie jest strukturalnie zróżnicowane w zależności od tego, czy produkcja mieści się w ustalonej normie, czy ją przekracza. Osoby wybierające inne kwoty mogą mylić wartości wynagrodzenia w normie i nadwyżce. Na przykład, jeśli ktoś przyjął, że wynagrodzenie za wyprodukowane 2150 sztuk to po prostu suma wynagrodzenia za wszystkie sztuki, to pomija kluczowy aspekt podziału na normę i nadwyżkę oraz zastosowanie różnych stawek wynagrodzenia. Ponadto, nie uwzględnienie rzeczywistej produkcji w kontekście wymagań normatywnych prowadzi do mylnych wniosków. Warto zaznaczyć, że zrozumienie takich mechanizmów jest istotne nie tylko dla celów teoretycznych, ale również praktycznych w kontekście zarządzania wydajnością zespołu i optymalizacji procesów produkcyjnych. Kluczowe jest również stosowanie odpowiednich narzędzi analizy wydajności, które pozwalają na bieżąco monitorować wyniki produkcji oraz skuteczność zastosowanych metod wynagradzania.