Na podstawie danych zawartych w tabeli, dotyczących rozliczenia podatku VAT w pliku JPK_V7M za maj 2026 r., podatnik wykaże nadwyżkę podatku VAT

Najczęstszy błąd w tym przykładzie polega na tym, że do rozliczenia VAT próbuje się wciągnąć sprzedaż rozliczaną przez nabywcę tak, jakby sprzedawca miał od niej naliczyć podatek należny. Przy odwrotnym obciążeniu, zgodnie z mechaniką VAT, obowiązek rozliczenia podatku przechodzi na nabywcę. Sprzedawca nie wykazuje więc VAT należnego od tej kwoty, tylko wartość transakcji w odpowiedniej części ewidencyjnej. Gdy ktoś dolicza 23% od 10 000,00 zł, otrzymuje dodatkowe 2 300,00 zł i wtedy wynik zaczyna się rozjeżdżać, np. może wyjść 7 245,00 zł albo inna kwota zależnie od dalszego liczenia. To jest właśnie typowa pułapka. Innym nieporozumieniem jest odwrócenie stron rozliczenia, czyli uznanie, że skoro występuje VAT z zakupów, to mamy nadwyżkę naliczonego nad należnym. Tak byłoby tylko wtedy, gdy podatek naliczony z faktur zakupowych był większy niż podatek należny ze sprzedaży. Tutaj jest odwrotnie: 17 710,00 zł podatku należnego jest większe niż 12 765,00 zł podatku naliczonego. Różnica 4 945,00 zł nie jest więc nadwyżką do przeniesienia albo zwrotu, tylko zobowiązaniem podatkowym. Kwota 6 745,00 zł też nie wynika z poprawnego zestawienia danych; zwykle pojawia się przy mieszaniu wartości netto z VAT albo przy niekonsekwentnym dodawaniu transakcji odwrotnego obciążenia. W praktyce księgowej dobra zasada jest taka: najpierw ustalamy, które pozycje tworzą VAT należny, potem które dają prawo do odliczenia VAT naliczonego, a dopiero na końcu liczymy różnicę. Nie odwrotnie, bo wtedy łatwo zgubić sens całego JPK_V7M.