Opłata uzdrowiskowa za pobyt dorosłego turysty w Świnoujściu wynosi 4,00 zł za każdą dobę. Ile wyniesie opłata uzdrowiskowa za pobyt 2 osób dorosłych przez 7 dni?
A. 96,00 zł
B. 74,00 zł
C. 28,00 zł
D. 56,00 zł
Pytanie z egzaminu CKE, wrzesień 2014 (arkusz A.65-X-14.08).
W tym zadaniu kluczowe jest poprawne rozpoznanie podstawy naliczenia opłaty: stawka 4,00 zł dotyczy jednej osoby dorosłej za jedną dobę pobytu. Skoro jadą 2 osoby dorosłe i pobyt trwa 7 dni, to liczymy: 4,00 zł × 2 osoby × 7 dób = 56,00 zł. Wynik 56,00 zł jest więc prawidłowy, bo uwzględnia jednocześnie liczbę turystów oraz czas pobytu. W praktyce takie opłaty miejscowe lub uzdrowiskowe są często doliczane przez hotel, pensjonat albo apartament do rachunku za pobyt, a potem przekazywane do gminy. Dobra praktyka branżowa jest taka, żeby zawsze sprawdzić trzy elementy: stawkę jednostkową, liczbę osób objętych opłatą oraz liczbę dób. Moim zdaniem to jest bardzo typowy przykład prostego rozliczenia finansowego, ale łatwo się pomylić, jeśli ktoś policzy tylko dni albo tylko osoby. W dokumentach rozliczeniowych warto też zapisać działanie, bo wtedy od razu widać, skąd wzięła się kwota końcowa.
Niepoprawne odpowiedzi wynikają najczęściej z pominięcia jednego z elementów kalkulacji albo z dopisania do działania liczby, której w treści zadania w ogóle nie ma. Opłata uzdrowiskowa jest tutaj podana jako 4,00 zł za jedną dobę pobytu jednej osoby dorosłej. To oznacza, że nie wystarczy pomnożyć 4,00 zł tylko przez 7 dni, bo wtedy otrzymujemy 28,00 zł i liczymy pobyt wyłącznie jednej osoby. W zadaniu są jednak 2 osoby dorosłe, więc ta kwota musi zostać jeszcze podwojona. Z kolei kwoty takie jak 74,00 zł albo 96,00 zł nie wynikają z podanych danych. Prawdopodobnie powstają przez przypadkowe dodawanie, błędne przyjęcie innej liczby dni albo pomieszanie pojęcia dni, osób i stawek. W rozliczeniach finansowych taka pomyłka jest dość groźna, bo nawet mała stawka jednostkowa przy większej grupie lub dłuższym pobycie daje zauważalną różnicę. Standardowo należy ustalić jednostkę naliczenia, czyli kto płaci i za jaki okres, a dopiero potem wykonać mnożenie: 4,00 zł × 2 osoby × 7 dób = 56,00 zł. Z mojego doświadczenia najlepiej podkreślić sobie w treści zadania słowa za każdą dobę oraz 2 osób dorosłych, bo one decydują o całym wyniku. Bez tego łatwo zrobić rachunek częściowy, który wygląda sensownie, ale nie odpowiada faktycznemu zobowiązaniu.