Płatnik był zobowiązany wysłać do urzędu skarbowego informację PIT-11 za rok 2019 w wersji elektronicznej w terminie do
A. 31 stycznia 2020 roku.
B. 15 lutego 2020 roku.
C. 30 kwietnia 2020 roku.
D. 02 marca 2020 roku.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2020 (arkusz A.65-SG-20.06).
Termin 31 stycznia 2020 roku jest właściwy, bo informację PIT-11 za 2019 rok płatnik przekazywał do urzędu skarbowego elektronicznie właśnie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym. Chodzi tu o obowiązek płatnika, czyli np. pracodawcy albo zleceniodawcy, który pobierał zaliczki na podatek dochodowy od wynagrodzeń i potem musi wykazać przychody, koszty, dochód, zaliczki oraz składki ZUS w informacji PIT-11. Ważne jest rozróżnienie dwóch terminów: urząd skarbowy otrzymuje PIT-11 wcześniej, do 31 stycznia, natomiast podatnik, czyli pracownik lub zleceniobiorca, dostaje swoją informację później, zasadniczo do końca lutego. Moim zdaniem to jeden z tych terminów, które w kadrach i płacach trzeba mieć wpisane w kalendarz na czerwono, bo opóźnienie może oznaczać odpowiedzialność płatnika. W praktyce dobra firma przygotowuje PIT-11 wcześniej, sprawdza poprawność PESEL/NIP, adresów, urzędu skarbowego i kwot z list płac, a dopiero potem wysyła deklaracje przez system kadrowo-płacowy lub bramkę e-Deklaracje. To jest standard dobrej pracy w dziale płac, niby proste, ale łatwo coś pomylić.
W tym pytaniu łatwo pomylić kilka różnych terminów podatkowych, bo wszystkie kręcą się wokół rozliczeń rocznych PIT. Data 02 marca 2020 roku kojarzy się z przekazaniem PIT-11 podatnikowi, czyli pracownikowi lub zleceniobiorcy. Ponieważ koniec lutego 2020 roku wypadał w sobotę, termin dla osoby fizycznej przesuwał się na najbliższy dzień roboczy, czyli właśnie 2 marca. To jednak nie był termin wysyłki informacji PIT-11 do urzędu skarbowego. Urząd musiał dostać dokument wcześniej, do 31 stycznia 2020 roku, i to w wersji elektronicznej. Data 15 lutego nie pasuje do obowiązku z pytania; bywa mylona z różnymi terminami związanymi z usługą Twój e-PIT albo z rozpoczęciem rozliczeń rocznych, ale nie określa terminu złożenia PIT-11 przez płatnika do urzędu. Z kolei 30 kwietnia to klasyczny termin złożenia zeznania rocznego przez podatnika, na przykład PIT-37, a nie termin działania płatnika. Z mojego doświadczenia takie błędy biorą się z tego, że ktoś wrzuca do jednego worka obowiązki pracownika i obowiązki pracodawcy. A w podatkach to ma ogromne znaczenie. Płatnik przygotowuje informację i wysyła ją do administracji skarbowej, natomiast podatnik wykorzystuje później te dane do własnego rozliczenia rocznego. Dobra praktyka w księgowości i kadrach jest taka, żeby osobno pilnować terminów dla urzędu, osobno dla pracownika i osobno dla zeznania rocznego, bo każdy z nich wynika z innego obowiązku proceduralnego.