Ile wynosi podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne za marzec 2014 r. na podstawie fragmentu listy płac dla pracownika zatrudnionego na umowę o pracę?
| Wynagrodzenie za przepracowany czas pracy | 2 000,00 zł |
| Wynagrodzenie chorobowe | 1 000,00 zł |
| Składki na ubezpieczenie społeczne finansowane przez ubezpieczonego | 274,20 zł |
| Koszty uzyskania przychodu | 139,06 zł |
| Podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne |
A. 1 725,80 zł
B. 2 586,74 zł
C. 3 000,00 zł
D. 2 725,80 zł
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2014 (arkusz A.65-X-14.05).
Podstawa wymiaru składki zdrowotnej wynosi 2 725,80 zł, bo w tym przypadku bierzemy przychód pracownika objęty ubezpieczeniem zdrowotnym i pomniejszamy go o składki na ubezpieczenia społeczne finansowane przez pracownika. W praktyce wygląda to tak: wynagrodzenie za pracę 2 000,00 zł + wynagrodzenie chorobowe 1 000,00 zł = 3 000,00 zł. Następnie odejmujemy składki społeczne potrącone pracownikowi, czyli 274,20 zł. Otrzymujemy 3 000,00 zł - 274,20 zł = 2 725,80 zł. Ważne jest to, że wynagrodzenie chorobowe wypłacane przez pracodawcę wchodzi do podstawy składki zdrowotnej, mimo że nie stanowi podstawy składek społecznych. To częsty haczyk na listach płac. Koszty uzyskania przychodu nie mają tu znaczenia, bo są używane przy obliczaniu zaliczki na podatek dochodowy, a nie przy ustalaniu podstawy składki zdrowotnej. Moim zdaniem to jedno z tych obliczeń, które warto robić zawsze według stałego schematu: przychód zdrowotny minus składki społeczne pracownika. Tak jest bezpieczniej i zgodnie z dobrą praktyką kadrowo-płacową.
Przy tym zadaniu najłatwiej pomylić podstawę składki zdrowotnej z podstawą podatku albo z podstawą składek społecznych. Kwota 1 725,80 zł powstałaby wtedy, gdyby ktoś wziął tylko wynagrodzenie za przepracowany czas pracy, czyli 2 000,00 zł, i odjął składki społeczne 274,20 zł. To jednak pomija wynagrodzenie chorobowe, a ono przy ustalaniu podstawy zdrowotnej pracownika powinno być uwzględnione. Właśnie dlatego w kadrach trzeba rozróżniać, co jest podstawą składek społecznych, a co zdrowotnej, bo te pojęcia są podobne, ale nie identyczne. Kwota 2 586,74 zł wygląda jak wynik po dodatkowym odjęciu kosztów uzyskania przychodu 139,06 zł. Taki sposób pasuje bardziej do obliczania podstawy opodatkowania, a nie do składki zdrowotnej. Koszty uzyskania przychodu są elementem rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych, więc nie powinny obniżać podstawy zdrowotnej. Z kolei 3 000,00 zł to suma wynagrodzenia zasadniczego i chorobowego, ale bez pomniejszenia o składki społeczne finansowane przez ubezpieczonego. A zgodnie z zasadami rozliczeń ZUS podstawę składki zdrowotnej pracownika pomniejsza się właśnie o te potrącone składki społeczne. W praktyce na liście płac warto pilnować kolejności: najpierw ustalamy przychód do zdrowotnego, potem odejmujemy składki społeczne pracownika, a koszty uzyskania przychodu zostawiamy dopiero do podatku. Inaczej wychodzą kwoty, które niby są logiczne, ale formalnie nie są poprawne.