Dokumentację związaną z podatkiem dochodowym od osób fizycznych za rok 2021, którego termin płatności upłynął 30 kwietnia 2022 roku, zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej należy przechowywać do końca roku
A. 2027
B. 2026
C. 2024
D. 2025
Opracowane na podstawie zadania CKE, czerwiec 2022 (arkusz A.65-SG-22.06): Kwoty, stawki i terminy zaktualizowane do przepisów obowiązujących w 2026 r.
W tym przypadku kluczowe jest nie to, za jaki rok jest dokumentacja, tylko w którym roku upłynął termin płatności podatku. Zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe co do zasady przedawnia się po 5 latach, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym minął termin płatności podatku. Dla PIT za 2021 r. termin płatności wskazano na 30 kwietnia 2022 r., więc liczymy od końca 2022 roku. Pięć pełnych lat to: 2023, 2024, 2025, 2026 i 2027. Dlatego dokumenty trzeba przechowywać do końca 2027 roku. W praktyce oznacza to, że deklarację PIT, dowody zapłaty podatku, informacje od płatników, potwierdzenia ulg i inne dokumenty podatkowe warto trzymać co najmniej do 31 grudnia 2027 r. Moim zdaniem to jedna z tych zasad, które najlepiej zapamiętać jako schemat: rok terminu płatności, koniec tego roku, plus 5 lat. W biurach rachunkowych i działach księgowych jest to standardowa dobra praktyka, bo urząd skarbowy może w tym czasie weryfikować rozliczenie, a podatnik powinien mieć dowody potwierdzające prawidłowość zeznania.
Niepoprawne odpowiedzi wynikają zwykle z pomylenia roku podatkowego z rokiem, od którego zaczyna się bieg terminu przedawnienia. Dokumentacja dotyczy PIT za 2021 r., ale to nie znaczy, że pięć lat liczymy od końca 2021 roku. Ordynacja podatkowa wskazuje coś innego: liczenie zaczyna się od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Skoro termin płatności przypadł w 2022 roku, punktem startowym jest 31 grudnia 2022 r., a nie 31 grudnia 2021 r. Dlatego lata wcześniejsze, takie jak 2024, 2025 czy 2026, skracają wymagany okres przechowywania i mogą narazić podatnika na problem przy kontroli lub czynnościach sprawdzających. Częsty błąd polega też na liczeniu pięciu lat „od daty złożenia PIT”, czyli na przykład od kwietnia 2022 do kwietnia 2027. W podatkach tak się tego nie robi, bo przepis mówi o końcu roku kalendarzowego. W praktyce trzeba więc zachować pełne lata podatkowe po roku, w którym minął termin płatności. Warto też pamiętać, że w szczególnych sytuacjach, np. przy zawieszeniu albo przerwaniu biegu przedawnienia, dokumenty mogą być potrzebne dłużej. Z mojego doświadczenia bezpieczniej jest nie wyrzucać dokumentów „na styk”, tylko trzymać je w uporządkowanym archiwum przynajmniej do końca właściwego roku przedawnienia. Tutaj tym rokiem jest 2027.