Podatnik złożył plik JPK_V7M za kwiecień 2026 r. w dniu 25 maja 2026 r., w którym upłynął termin płatności podatku za ten miesiąc. Do kiedy ma obowiązek przechowywać ewidencję i deklarację za kwiecień?
A. Do 31 maja 2031 r.
B. Do 31 grudnia 2032 r.
C. Do 31 maja 2032 r.
D. Do 31 grudnia 2031 r.
Opracowane na podstawie zadania CKE, styczeń 2016 (arkusz A.65-X-16.01): Deklaracja VAT-7 zastąpiona plikiem JPK_V7M, daty przesunięte na 2026 r.
Termin 31 grudnia 2031 r. wynika z zasady przedawnienia zobowiązania podatkowego. Dla VAT, a więc także dla pliku JPK_V7M, ewidencję i część deklaracyjną trzeba przechowywać do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe przedawnia się po 5 latach, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Tutaj termin płatności VAT za kwiecień 2026 r. upłynął 25 maja 2026 r., więc patrzymy na koniec roku 2026, czyli 31 grudnia 2026 r. Od tej daty liczymy 5 lat: 2027, 2028, 2029, 2030 i 2031. Dlatego dokumentację za kwiecień 2026 r. należy przechowywać co najmniej do 31 grudnia 2031 r. W praktyce warto zachować nie tylko sam plik XML JPK_V7M, ale też UPO, korekty, rejestry VAT sprzedaży i zakupów oraz dokumenty źródłowe, bo przy kontroli urząd skarbowy zwykle patrzy na cały komplet. Moim zdaniem to jedna z tych zasad, które najlepiej zapamiętać jako: nie liczymy 5 lat od dnia wysyłki pliku, tylko od końca roku, w którym był termin zapłaty podatku.
W tym pytaniu łatwo pomylić kilka podobnych terminów, bo pojawia się data złożenia pliku, miesiąc rozliczeniowy oraz termin płatności podatku. Kluczowe jest jednak to, że dla przechowywania ewidencji i deklaracji VAT znaczenie ma termin przedawnienia zobowiązania podatkowego, a nie sama data wysłania JPK_V7M ani koniec miesiąca, którego dotyczy rozliczenie. Plik za kwiecień 2026 r. został złożony 25 maja 2026 r. i w tym dniu upłynął termin płatności podatku. Zgodnie z Ordynacją podatkową 5-letni okres przedawnienia liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym ten termin płatności upłynął. Rokiem bazowym jest więc 2026, a liczenie zaczyna się od 31 grudnia 2026 r. i kończy 31 grudnia 2031 r.
Daty majowe wynikają zwykle z błędnego liczenia „pięć lat od dnia terminu płatności”, czyli od 25 maja 2026 r. To brzmi logicznie na pierwszy rzut oka, ale w podatkach tak się tego nie robi. Ustawodawca odcina okres na koniec roku kalendarzowego, żeby dla zobowiązań z danego roku stosować jednolity punkt odniesienia. Z kolei daty z 2032 r. biorą się najczęściej z dodania jednego roku za dużo albo z mylenia zasad przechowywania różnych kategorii dokumentów księgowych. Oczywiście firma może technicznie przechowywać dokumenty dłużej, jeśli ma taką politykę archiwizacji, ale obowiązek ustawowy w tym przypadku nie sięga do końca 2032 r. Dobra praktyka jest taka, żeby przy JPK_V7M zapisać sobie rok terminu płatności, dodać 5 lat od końca tego roku i dopiero wtedy ustalić datę graniczną archiwizacji.
Daty majowe wynikają zwykle z błędnego liczenia „pięć lat od dnia terminu płatności”, czyli od 25 maja 2026 r. To brzmi logicznie na pierwszy rzut oka, ale w podatkach tak się tego nie robi. Ustawodawca odcina okres na koniec roku kalendarzowego, żeby dla zobowiązań z danego roku stosować jednolity punkt odniesienia. Z kolei daty z 2032 r. biorą się najczęściej z dodania jednego roku za dużo albo z mylenia zasad przechowywania różnych kategorii dokumentów księgowych. Oczywiście firma może technicznie przechowywać dokumenty dłużej, jeśli ma taką politykę archiwizacji, ale obowiązek ustawowy w tym przypadku nie sięga do końca 2032 r. Dobra praktyka jest taka, żeby przy JPK_V7M zapisać sobie rok terminu płatności, dodać 5 lat od końca tego roku i dopiero wtedy ustalić datę graniczną archiwizacji.