Ustal łączną składkę na Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy (2,45%) za styczeń 2026 r. u pracodawcy zatrudniającego następujące osoby:
- kobietę w wieku 35 lat na umowę o pracę z wynagrodzeniem brutto 5 000,00 zł,
- mężczyznę w wieku 28 lat na umowę o dzieło - przychód 3 000,00 zł,
- kobietę w wieku 45 lat na umowę o pracę w niepełnym wymiarze czasu pracy z wynagrodzeniem brutto 2 500,00 zł,
- kobietę w wieku 25 lat na umowę o pracę z wynagrodzeniem brutto 5 600,00 zł, która wróciła z urlopu macierzyńskiego 15.12.2025 r.,
- mężczyznę w wieku 62 lat na umowę zlecenia będącą jedynym tytułem do ubezpieczeń - kwota w umowie wynosi 5 000,00 zł.
A. 443,45 zł
B. 259,70 zł
C. 122,50 zł
D. 183,75 zł
Opracowane na podstawie zadania CKE, wrzesień 2014 (arkusz A.65-X-14.08): Kwoty, stawki i terminy zaktualizowane do przepisów obowiązujących w 2026 r.
Łączna składka wynosi 122,50 zł, bo do podstawy naliczenia Funduszu Pracy i Funduszu Solidarnościowego w tym zadaniu wchodzi tylko jedna osoba: kobieta zatrudniona na umowę o pracę z wynagrodzeniem brutto 5 000,00 zł. Składka FP i FS wynosi łącznie 2,45% i jest finansowana przez pracodawcę, czyli nie potrąca się jej pracownikowi z pensji netto. Obliczenie jest proste: 5 000,00 × 2,45% = 122,50 zł. Pozostałe osoby nie zwiększają tej składki z konkretnych powodów. Umowa o dzieło co do zasady nie stanowi tytułu do ubezpieczeń społecznych, więc nie nalicza się od niej FP i FS. Pracownica na część etatu z wynagrodzeniem 2 500,00 zł nie osiąga progu minimalnego wynagrodzenia, a to jest warunek naliczania składki. Pracownica, która wróciła z urlopu macierzyńskiego 15.12.2025 r., korzysta ze zwolnienia z opłacania FP i FS przez 36 miesięcy, licząc od pierwszego miesiąca po powrocie, czyli od stycznia 2026 r. Zleceniobiorca w wieku 62 lat też nie podlega tej składce, bo dla mężczyzn po ukończeniu 60 lat obowiązuje zwolnienie. W praktyce kadrowo-płacowej zawsze warto sprawdzić nie tylko kwotę brutto, ale też tytuł zatrudnienia, wiek, powrót z urlopów związanych z rodzicielstwem i próg minimalnego wynagrodzenia. Moim zdaniem to jedno z tych zadań, gdzie sama matematyka jest łatwa, a cała trudność siedzi w kwalifikacji osób do składki.
W tym zadaniu łatwo dojść do zawyżonego wyniku, jeśli potraktuje się każdą wypłatę jako podstawę do Funduszu Pracy i Funduszu Solidarnościowego. To jednak nie działa tak automatycznie. Składka 2,45% jest naliczana tylko wtedy, gdy dana osoba spełnia warunki ustawowe, a nie po prostu dlatego, że ktoś dostał wynagrodzenie albo rachunek. Typowy błąd polega na doliczeniu umowy o dzieło. Umowa o dzieło, jeżeli nie jest zawarta z własnym pracodawcą albo wykonywana na jego rzecz, zasadniczo nie jest tytułem do ubezpieczeń społecznych, więc nie tworzy też podstawy do FP i FS. Drugi częsty błąd to naliczenie składki od pracownicy na część etatu z pensją 2 500,00 zł. Przy Funduszu Pracy istotne jest osiągnięcie co najmniej minimalnego wynagrodzenia w przeliczeniu na dany miesiąc, a sama umowa o pracę nie wystarcza. Jeżeli podstawa jest za niska, składki nie ma. Zawyżenie wyniku może też wynikać z pominięcia zwolnienia po powrocie z urlopu macierzyńskiego. Pracodawca nie opłaca FP i FS przez 36 miesięcy za osobę wracającą z takiego urlopu, licząc od miesiąca następującego po powrocie. Skoro powrót był 15.12.2025 r., styczeń 2026 r. jest już objęty zwolnieniem. No i jeszcze wiek zleceniobiorcy: mężczyzna po 60 roku życia nie jest obejmowany składką na te fundusze, nawet jeśli zlecenie jest jego jedynym tytułem do ubezpieczeń. Z mojego doświadczenia w takich obliczeniach najlepiej robić krótką kwalifikację każdej osoby: tytuł ubezpieczenia, wysokość podstawy, wiek i ewentualne zwolnienia. Dopiero potem mnożyć przez 2,45%, inaczej wychodzą kwoty typu 183,75 zł, 259,70 zł czy 443,45 zł, które wyglądają rachunkowo możliwie, ale kadrowo są nieprawidłowe.