Dowód wewnętrzny dotyczący składek ZUS obciążających pracodawcę w podatkowej księdze przychodów i rozchodów należy zaewidencjonować w kolumnie
A. pozostałe wydatki.
B. pozostałe przychody.
C. koszty uboczne zakupu.
D. wynagrodzenia w gotówce i naturze.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2024 (arkusz A.65-SG-24.06).
Składki ZUS finansowane przez pracodawcę ujmuje się w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w kolumnie pozostałe wydatki, czyli co do zasady w kolumnie 13 KPiR. Chodzi tu o tę część składek, która nie jest potrącana z pensji pracownika, tylko stanowi dodatkowy koszt pracodawcy, np. składki emerytalne, rentowe, wypadkowe po stronie pracodawcy, a także często Fundusz Pracy czy FGŚP, jeżeli występują. To nie jest przychód i nie jest zakup towaru, tylko koszt prowadzenia działalności związany z zatrudnianiem ludzi. W praktyce księgowej taki zapis powinien być dobrze udokumentowany, np. dowodem wewnętrznym, listą płac, deklaracją ZUS DRA oraz potwierdzeniem zapłaty. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą zasadę: wynagrodzenie brutto pracownika trafia do kolumny wynagrodzenia w gotówce i naturze, a narzuty pracodawcy na te wynagrodzenia do pozostałych wydatków. Trzeba też pilnować momentu ujęcia kosztu, bo przy składkach ZUS ważne są terminy zapłaty i podatkowa potrącalność kosztów. To taki szczegół, który w realnej księgowości robi dużą różnicę.
W tym pytaniu łatwo pomylić składki ZUS z samym wynagrodzeniem pracownika, ale w KPiR te pozycje nie są ujmowane identycznie. Kolumna wynagrodzenia w gotówce i naturze służy głównie do wpisywania wynagrodzeń brutto należnych pracownikom, czyli kwot wynikających z listy płac, umów o pracę albo podobnych dokumentów płacowych. Składki ZUS obciążające pracodawcę są natomiast narzutem na wynagrodzenie, dodatkowym kosztem firmy, a nie częścią wypłaty dla pracownika w sensie ewidencyjnym. Dlatego nie powinny trafić do tej kolumny, mimo że są ściśle związane z płacami.
Nie pasuje tu także kolumna pozostałe przychody, bo składki ZUS finansowane przez pracodawcę nie powodują zwiększenia przychodów firmy. To wydatek, który obniża podstawę opodatkowania, o ile spełnia warunki uznania za koszt podatkowy. Czasem ktoś myśli: skoro ZUS jest rozliczeniem z instytucją publiczną, to może nie jest typowym kosztem. No właśnie jest, tylko trzeba go prawidłowo udokumentować i zapłacić w odpowiednim terminie.
Koszty uboczne zakupu dotyczą wydatków związanych z zakupem towarów handlowych i materiałów, na przykład transportu, załadunku, ubezpieczenia w drodze. Składki ZUS od pracowników nie mają takiego charakteru. Z mojego doświadczenia najczęstszy błąd polega na tym, że uczeń widzi słowo pracodawca i od razu kojarzy je z wynagrodzeniami, zamiast rozdzielić wynagrodzenie brutto od składek finansowanych przez firmę. Poprawne ujęcie to pozostałe wydatki, bo tam zapisuje się wiele kosztów operacyjnych przedsiębiorcy, które nie mają osobnej specjalnej kolumny w KPiR.
Nie pasuje tu także kolumna pozostałe przychody, bo składki ZUS finansowane przez pracodawcę nie powodują zwiększenia przychodów firmy. To wydatek, który obniża podstawę opodatkowania, o ile spełnia warunki uznania za koszt podatkowy. Czasem ktoś myśli: skoro ZUS jest rozliczeniem z instytucją publiczną, to może nie jest typowym kosztem. No właśnie jest, tylko trzeba go prawidłowo udokumentować i zapłacić w odpowiednim terminie.
Koszty uboczne zakupu dotyczą wydatków związanych z zakupem towarów handlowych i materiałów, na przykład transportu, załadunku, ubezpieczenia w drodze. Składki ZUS od pracowników nie mają takiego charakteru. Z mojego doświadczenia najczęstszy błąd polega na tym, że uczeń widzi słowo pracodawca i od razu kojarzy je z wynagrodzeniami, zamiast rozdzielić wynagrodzenie brutto od składek finansowanych przez firmę. Poprawne ujęcie to pozostałe wydatki, bo tam zapisuje się wiele kosztów operacyjnych przedsiębiorcy, które nie mają osobnej specjalnej kolumny w KPiR.