Zgodnie z zamieszczoną tabelą płac stawka godzinowa dla pracownika zaszeregowanego do III grupy wyniesie
| Tabela płac | |||
| Grupa osobistego zaszeregowania | Stawka podstawowa (zł/godz.) | Współczynnik klasyfikacyjny | Stawka płac (zł/godz.) |
| I | 30,00 | 1 | 30,00 |
| II | 30,00 | 1,2 | ...... |
| III | 30,00 | 1,5 | ...... |
| IV | 30,00 | 1,8 | ...... |
| V | 30,00 | 2,0 | ...... |
A. 60,00 zł
B. 36,00 zł
C. 30,00 zł
D. 45,00 zł
Opracowane na podstawie zadania CKE, styczeń 2019 (arkusz A.65-X-19.01): Stawka podstawowa podniesiona do 30 zł/godz. (powyżej obecnej płacy minimalnej).
Stawka 45,00 zł wynika bezpośrednio z tabeli płac i z zastosowania współczynnika klasyfikacyjnego dla III grupy zaszeregowania. W takich tabelach najczęściej stawka płac nie jest wpisywana z góry, tylko oblicza się ją jako stawkę podstawową pomnożoną przez współczynnik przypisany do danej grupy. Dla III grupy stawka podstawowa wynosi 30,00 zł/godz., a współczynnik klasyfikacyjny to 1,5. Obliczenie jest więc proste: 30,00 × 1,5 = 45,00 zł/godz. Moim zdaniem to dobry przykład, bo pokazuje praktyczną zasadę stosowaną przy zaszeregowaniu pracowników: im wyższa grupa, tym wyższy współczynnik, a więc wyższa stawka godzinowa. W praktyce kadrowo-płacowej takie dane mogą być podstawą do sporządzenia listy płac, obliczenia wynagrodzenia brutto za przepracowane godziny albo przygotowania aneksu do umowy. Dobrą praktyką jest zawsze sprawdzić, czy bierzemy współczynnik z właściwego wiersza, bo pomylenie grupy zaszeregowania od razu daje błędne wynagrodzenie.
W tym zadaniu łatwo się pomylić, jeśli potraktuje się tabelę jako zwykły wykaz kwot, a nie jako schemat do obliczenia stawki płac. Sama stawka podstawowa 30,00 zł nie jest jeszcze ostateczną stawką dla każdej grupy. Ona jest punktem wyjścia, czyli bazą, od której liczy się wynagrodzenie godzinowe po uwzględnieniu współczynnika klasyfikacyjnego. Dlatego przy III grupie nie można zatrzymać się na kwocie 30,00 zł, bo wtedy całkowicie pomijamy zaszeregowanie pracownika. To byłby typowy błąd polegający na odczytaniu tylko jednej kolumny tabeli.
Kwota 36,00 zł pasuje do innego wiersza, bo wynika z działania 30,00 × 1,2. Taki wynik odpowiada II grupie, nie III. W praktyce kadrowej to dość częsta pomyłka: ktoś dobrze zna sposób liczenia, ale bierze współczynnik z sąsiedniej pozycji. Dokumenty płacowe wymagają jednak dokładności, bo nawet niewielkie przesunięcie w tabeli powoduje błędną stawkę wynagrodzenia.
Kwota 60,00 zł powstałaby przy zastosowaniu współczynnika 2,0, czyli dla V grupy zaszeregowania. Nie ma podstaw, żeby użyć tego współczynnika dla pracownika z III grupy. Poprawne podejście polega na połączeniu trzech informacji: właściwa grupa, jej współczynnik i stawka podstawowa. Dla III grupy jest to 30,00 × 1,5 = 45,00 zł/godz. Z mojego doświadczenia najlepiej przy takich zadaniach najpierw palcem albo wzrokiem znaleźć odpowiedni wiersz, a dopiero potem liczyć, bo wtedy mniej rzeczy się miesza.
Kwota 36,00 zł pasuje do innego wiersza, bo wynika z działania 30,00 × 1,2. Taki wynik odpowiada II grupie, nie III. W praktyce kadrowej to dość częsta pomyłka: ktoś dobrze zna sposób liczenia, ale bierze współczynnik z sąsiedniej pozycji. Dokumenty płacowe wymagają jednak dokładności, bo nawet niewielkie przesunięcie w tabeli powoduje błędną stawkę wynagrodzenia.
Kwota 60,00 zł powstałaby przy zastosowaniu współczynnika 2,0, czyli dla V grupy zaszeregowania. Nie ma podstaw, żeby użyć tego współczynnika dla pracownika z III grupy. Poprawne podejście polega na połączeniu trzech informacji: właściwa grupa, jej współczynnik i stawka podstawowa. Dla III grupy jest to 30,00 × 1,5 = 45,00 zł/godz. Z mojego doświadczenia najlepiej przy takich zadaniach najpierw palcem albo wzrokiem znaleźć odpowiedni wiersz, a dopiero potem liczyć, bo wtedy mniej rzeczy się miesza.