Sporządzając listę płac, do pełnych złotych należy zaokrąglić
A. potrąconą zaliczkę na podatek dochodowy i koszty uzyskania przychodu.
B. należną zaliczkę na podatek dochodowy i składkę na ubezpieczenie zdrowotne.
C. podstawę naliczenia podatku dochodowego i należną zaliczkę na podatek dochodowy.
D. przychód ogółem i podstawę naliczenia podatku dochodowego.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2019 (arkusz A.65-X-19.01).
W liście płac do pełnych złotych zaokrągla się właśnie podstawę naliczenia podatku dochodowego oraz należną zaliczkę na podatek dochodowy. Wynika to z zasad podatkowych stosowanych przy rozliczaniu PIT: końcówki kwot poniżej 50 groszy pomija się, a końcówki od 50 groszy w górę podwyższa się do pełnego złotego. W praktyce wygląda to tak, że najpierw ustala się przychód pracownika, odejmuje składki społeczne finansowane przez pracownika oraz koszty uzyskania przychodu, a dopiero uzyskaną podstawę opodatkowania zaokrągla się do pełnych złotych. Następnie od tej podstawy oblicza się zaliczkę na podatek, stosuje odpowiednie pomniejszenia, jeżeli przysługują, i końcową zaliczkę także zaokrągla się do pełnych złotych. Moim zdaniem to jedna z tych zasad, które warto zapamiętać bardzo praktycznie, bo błąd o kilka groszy może potem powodować niezgodności w deklaracjach i przelewach do urzędu skarbowego. Dla porównania składki ZUS i składka zdrowotna co do zasady wykazywane są z dokładnością do groszy, więc nie wrzuca się wszystkiego automatycznie w pełne złote. Dobra praktyka przy sporządzaniu listy płac to pilnować kolejności obliczeń: najpierw składki i koszty, potem zaokrąglenie podstawy podatku, obliczenie zaliczki i dopiero zaokrąglenie samej zaliczki.
W tym zagadnieniu najłatwiej pomylić zaokrąglanie podatkowe z ogólnym zaokrąglaniem elementów wynagrodzenia. Na liście płac nie zaokrągla się do pełnych złotych wszystkich pozycji, które tylko pojawiają się przy obliczeniach. Przychód ogółem, wynagrodzenie brutto, składki społeczne czy składka zdrowotna są zwykle liczone i wykazywane z dokładnością do groszy. To ważne, bo system kadrowo-płacowy musi później zgadzać się z raportami ZUS, przelewami i ewidencją księgową. Zaokrąglenie składki zdrowotnej do pełnych złotych byłoby więc niepoprawne i mogłoby dać realną różnicę w rozliczeniu. Podobnie koszty uzyskania przychodu nie są po prostu kwotą, którą za każdym razem zaokrąglamy według zasad podatkowych. Najczęściej są one określone przepisami jako konkretna miesięczna wartość, na przykład w typowej sytuacji pracowniczej, i wchodzą do obliczenia podstawy podatku. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro dana pozycja wpływa na podatek, to od razu traktuje się ją jak podatek albo podstawę opodatkowania. A tak nie jest. Kluczowe są dwa momenty: zaokrąglenie podstawy naliczenia podatku dochodowego oraz zaokrąglenie należnej zaliczki na podatek dochodowy. Z mojego doświadczenia najlepiej zapamiętać to jako parę: podstawa PIT i zaliczka PIT idą do pełnych złotych, natomiast składki i większość składników płacowych zostają w groszach. Taka kolejność daje zgodność z przepisami i z dobrą praktyką sporządzania listy płac.