Pracownica mająca 53 lata przebywała na zwolnieniu lekarskim z powodu przeziębienia w okresach:
– od 01 do 10 października 2022 r.,
– od 10 listopada do 05 grudnia 2022 r.
Pracownicy zasiłek chorobowy przysługiwał od dnia
A. 14 listopada 2022 r.
B. 10 listopada 2022 r.
C. 01 października 2022 r.
D. 02 grudnia 2022 r.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2023 (arkusz A.65-SG-23.01).
Tu kluczowe jest rozróżnienie wynagrodzenia chorobowego finansowanego przez pracodawcę i zasiłku chorobowego finansowanego z ubezpieczenia chorobowego. Pracownica ma 53 lata, więc stosujemy krótszy limit z art. 92 Kodeksu pracy: pracodawca wypłaca wynagrodzenie chorobowe tylko za 14 dni niezdolności do pracy w roku kalendarzowym. Dopiero od 15. dnia tej niezdolności przysługuje zasiłek chorobowy. W październiku pracownica chorowała od 01 do 10 października, czyli wykorzystała 10 dni limitu. Przy następnym zwolnieniu, od 10 listopada, zostały jej jeszcze 4 dni wynagrodzenia chorobowego: 10, 11, 12 i 13 listopada. Od 14 listopada jest już 15. dzień choroby w 2022 r., więc od tego dnia należy wypłacać zasiłek chorobowy. W praktyce kadrowo-płacowej trzeba zawsze sumować dni choroby w danym roku kalendarzowym, także gdy między zwolnieniami była przerwa. Moim zdaniem to jeden z tych tematów, gdzie najłatwiej pomylić datę początku zwolnienia z datą początku zasiłku, a to nie jest to samo.
W tym zadaniu najczęstszy błąd polega na tym, że patrzy się tylko na początek zwolnienia lekarskiego, a nie na limit dni wynagrodzenia chorobowego w roku kalendarzowym. Data 01 października nie może być początkiem zasiłku chorobowego, bo wtedy pracownica dopiero rozpoczęła pierwszą niezdolność do pracy w tym roku z podanych okresów. Jako osoba po 50. roku życia ma prawo najpierw do wynagrodzenia chorobowego od pracodawcy za łącznie 14 dni choroby w roku, a nie od razu do zasiłku. Data 10 listopada też jest myląca, bo to początek drugiego zwolnienia, ale nie początek zasiłku. Po październikowych 10 dniach choroby zostały jeszcze 4 dni limitu wynagrodzenia chorobowego, które przypadają na 10-13 listopada. Dopiero potem wchodzi zasiłek chorobowy. Z kolei 02 grudnia wynikałby z myślenia, jakby limit wynosił 33 dni, czyli tak jak u większości młodszych pracowników. Tyle że tutaj wiek pracownicy zmienia zasady. Dla pracownika, który ukończył 50 lat, limit finansowania przez pracodawcę wynosi 14 dni, a od 15. dnia niezdolności do pracy przysługuje zasiłek chorobowy. W kadrach dobrze jest prowadzić narastającą ewidencję dni choroby w roku, bo bez tego łatwo przesunąć moment przejścia z wynagrodzenia chorobowego na zasiłek i zrobić błąd na liście płac.