Pracownica (58 lat) przebywała na zwolnieniu lekarskim od 1 kwietnia do 8 maja 2022 r. Jest to pierwsza niezdolność do pracy w tym roku. Pierwszym dniem, od którego przysługiwał jej zasiłek chorobowy wypłacany przez ZUS był
A. 4 maja 2022 r.
B. 3 maja 2022 r.
C. 1 kwietnia 2022 r.
D. 15 kwietnia 2022 r.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2022 (arkusz A.65-SG-22.06).
W tej sytuacji pierwszym dniem, od którego przysługiwał zasiłek chorobowy, jest 15 kwietnia 2022 r. Kluczowy jest tu wiek pracownicy. Osoba, która ukończyła 50 lat, zachowuje prawo do wynagrodzenia chorobowego finansowanego przez pracodawcę tylko za pierwsze 14 dni niezdolności do pracy w roku kalendarzowym. Dopiero od 15. dnia choroby przechodzi się na zasiłek chorobowy z ubezpieczenia społecznego, czyli świadczenie rozliczane w systemie ZUS. Liczymy dni kalendarzowe, a nie tylko robocze, więc okres od 1 kwietnia do 14 kwietnia obejmuje dokładnie 14 dni. Następny dzień, czyli 15 kwietnia, jest pierwszym dniem zasiłkowym. Moim zdaniem to jedno z tych pytań, gdzie najłatwiej pomylić regułę 33 dni z regułą 14 dni. W praktyce kadrowo-płacowej trzeba zawsze sprawdzić wiek pracownika oraz czy jest to pierwsza choroba w danym roku, bo limity liczy się narastająco w roku kalendarzowym.
Najczęstszy błąd w tym zadaniu polega na automatycznym zastosowaniu ogólnej zasady 33 dni wynagrodzenia chorobowego, bez zwrócenia uwagi na wiek pracownicy. Dla większości pracowników pracodawca finansuje wynagrodzenie chorobowe przez 33 dni w roku kalendarzowym, a zasiłek chorobowy przysługuje dopiero od 34. dnia niezdolności do pracy. Jednak po ukończeniu 50 lat limit ten jest krótszy i wynosi 14 dni. Pracownica ma 58 lat, więc właśnie ta szczególna zasada ma zastosowanie. Daty 3 maja i 4 maja wynikają zwykle z liczenia według limitu 33-dniowego albo z nieprecyzyjnego ustalenia, który dzień jest ostatnim dniem wynagrodzenia chorobowego. Przy chorobie od 1 kwietnia 33. dzień przypadłby 3 maja, a 34. dzień 4 maja, ale ten wariant dotyczyłby pracownika młodszego, a nie osoby w wieku 58 lat. Z kolei 1 kwietnia też nie może być poprawny, bo na początku niezdolności do pracy pracownikowi etatowemu przysługuje jeszcze wynagrodzenie chorobowe od pracodawcy, a nie zasiłek chorobowy. W kadrach liczy się dni kalendarzowe, łącznie z weekendami i świętami, co czasem trochę myli. Dlatego okres od 1 do 14 kwietnia wyczerpuje 14-dniowy limit, a zasiłek zaczyna się od 15 kwietnia.