W jakiej kolejności należy użyć narzędzi przedstawionych na ilustracji, aby ręcznie wykonać otwór gwintowany z fazowaniem jego krawędzi?

Przykładowe zadanie CKE z 2023 roku: Informator o egzaminie zawodowym - technik elektroautomatyk okrętowy (TWO.10).
Poprawna kolejność to wiertło kręte, potem pogłębiacz stożkowy, a na końcu gwintownik. Najpierw wierci się otwór o średnicy pod gwint (mniejszej od średnicy nominalnej gwintu), następnie pogłębiaczem fazuje się krawędź otworu, a dopiero potem nacina gwint.
Fazowanie przed gwintowaniem ma dwa powody: stożkowe wejście ułatwia osiowe wprowadzenie gwintownika i jego „złapanie”, a pierwszy zwój gwintu nie jest wtedy postrzępiony ani zadziorowany. Fazowanie po gwintowaniu mogłoby uszkodzić już nacięte zwoje.
Do zapamiętania: wiercenie, fazowanie, gwintowanie. Przy gwintowaniu ręcznym prowadzi się gwintownik prostopadle, smaruje go i co jeden-dwa obroty cofa o część obrotu, żeby łamać wiór.
Każda z błędnych kolejności łamie logikę obróbki. Gwintownika nie da się użyć jako pierwszego, bo potrzebuje gotowego otworu o odpowiedniej średnicy - dlatego odpada kolejność zaczynająca się od gwintownika, podobnie jak ta zaczynająca się od pogłębiacza, który bez otworu nie ma czego fazować.
Kolejność wiertło, gwintownik, pogłębiacz wydaje się sensowna, bo otwór jest już nawiercony. Fazowanie po nacięciu gwintu niszczy jednak pierwsze zwoje, a gwintownik wprowadzany do ostrej krawędzi łatwiej się przekrzywia i zostawia zadziory.
Na ilustracji wiertło kręte ma spiralne rowki na całej długości, gwintownik - krótką część z nacięciami i chwyt z kwadratowym zakończeniem, a pogłębiacz stożkowy - ostrze w kształcie stożka. Właściwa kolejność to wiertło, pogłębiacz, gwintownik, bo każde narzędzie przygotowuje miejsce dla następnego. Pominięcie fazowania nie uniemożliwia wykonania gwintu, ale pogarsza jego jakość i zwiększa ryzyko złamania gwintownika.