Na ilustracji przedstawiono etap montażu na fundamencie silnika elektrycznego agregatu pompowego z jednoczesną kontrolą

Przykładowe zadanie CKE z 2023 roku: Informator o egzaminie zawodowym - technik elektroautomatyk okrętowy (TWO.10).
Ilustracja przedstawia kontrolę współosiowości posadowienia pompy i silnika. To ekran laserowego przyrządu do osiowania wałów: na wałach obu maszyn przy sprzęgle zamocowano głowice pomiarowe, a przyrząd pokazuje przesunięcie i nachylenie osi w płaszczyźnie pionowej i poziomej.
Pod rysunkiem silnika widać wartości korekt dla jego łap - o tyle trzeba podnieść, opuścić albo przesunąć silnik (podkładkami pod łapy lub śrubami dociskowymi), aby oś wału silnika pokryła się z osią wału pompy. Kolorowe pola sygnalizują, czy odchyłka mieści się w tolerancji.
Osiowanie wykonuje się przy montażu na fundamencie i po każdym przestawieniu maszyny. Zła współosiowość powoduje drgania, przegrzewanie łożysk, szybkie zużycie sprzęgła i uszczelnień, dlatego jest jedną z podstawowych czynności przy uruchamianiu agregatu.
Najczęstszy błąd to uznanie, że przyrząd mierzy drgania, bo niewspółosiowość jest ich częstą przyczyną. Pomiar amplitudy drgań wykonuje się jednak czujnikami drgań na obudowach łożysk podczas pracy maszyny, a ekran pokazuje odchyłki położenia osi wałów i korekty łap silnika.
Ikona termometru przy silniku może sugerować pomiar temperatury wału i półsprzęgła. Służy ona jednak uwzględnieniu rozszerzalności cieplnej przy osiowaniu (maszyny po nagrzaniu zmieniają położenie), a sam przyrząd nie mierzy temperatury.
Wyważanie dynamiczne wirnika pompy wykonuje się na wyważarce albo na miejscu przyrządem do analizy drgań, dodając lub usuwając masy - nie ma to związku z ustawieniem silnika na fundamencie. Wartości dla płaszczyzny pionowej i poziomej oraz korekty pod łapami silnika jednoznacznie wskazują osiowanie, czyli kontrolę współosiowości pompy i silnika. Dopiero po dokładnym osiowaniu dokręca się śruby fundamentowe i wykonuje próbę ruchową.