Kwalifikacja: TKO.06 - Montaż i eksploatacja środków transportu szynowego

Linki uszyniające w wózkach pojazdów trakcyjnych pełnią bardzo konkretną, ściśle elektryczną funkcję i tu łatwo się pomylić, jeśli ktoś patrzy na nie jak na zwykły element mechaniczny. Nie służą one do podgrzewania smaru w maźnicy – temperatura pracy łożysk i smaru jest regulowana głównie przez warunki eksploatacji, rodzaj smarowania, konstrukcję maźnicy i ewentualne systemy monitoringu, a nie przez przepływ prądu. Doprowadzanie prądu przez elementy maźnicy w celu grzania byłoby wręcz sprzeczne z zasadami dobrej praktyki, bo mogłoby powodować lokalne przegrzewania, uszkodzenia bieżni i przyspieszone zużycie łożysk. Często pojawia się też skojarzenie z ochroną obręczy zestawów kołowych przed korozją elektryczną. Owszem, temat prądów błądzących i korozji elektrochemicznej jest ważny, ale walczy się z tym głównie poprzez odpowiednie prowadzenie obwodu powrotnego prądu trakcyjnego, stosowanie izolacji, właściwe uszynienie i dobre styki, a nie przez jakąś „ochronną” funkcję linki względem samej obręczy. Jeżeli linka jest uszkodzona, to ryzyko nie polega na tym, że zardzewieje obręcz, tylko że prąd zacznie płynąć nie tam, gdzie trzeba, np. przez łożyska maźnicze czy elementy o dużej impedancji. Bywa też mylone, że ta linka ma zabezpieczać przed wypadnięciem zestawu kołowego z ramy wózka. To typowy błąd myślowy: skoro coś łączy ramę i maźnicę, to pewnie „trzyma” oś. W rzeczywistości funkcję prowadzenia i utrzymania zestawu kołowego pełnią elementy czysto mechaniczne: czopy, prowadnice, sprężyny zawieszenia, jarzma, ograniczniki. Linka uszyniająca jest elastyczna, o małym przekroju w stosunku do sił mechanicznych i absolutnie nie jest projektowana jako element nośny czy zabezpieczający przed wypadnięciem. Gdyby próbowała przenosić duże siły, po prostu by się urwała. Prawidłowe rozumienie jej roli polega na traktowaniu jej jako przewodu wyrównującego potencjały i zapewniającego bezpieczną drogę dla prądów do zestawu kołowego i dalej do szyny. Cała reszta – podgrzewanie smaru, ochrona obręczy czy zabezpieczenie mechaniczne – to tylko pozorne skojarzenia, które nie mają pokrycia ani w dokumentacji producentów, ani w dobrych praktykach utrzymania pojazdów trakcyjnych.