Kwalifikacja: TKO.06 - Montaż i eksploatacja środków transportu szynowego

Częsty błąd przy tego typu pytaniach bierze się z pobieżnego spojrzenia na parametry, bez analizy ich kontekstu zastosowania. Gdy widzimy wysoką moc i napięcie, niektórzy automatycznie myślą o spalinowych silnikach trakcyjnych, ale tam mamy do czynienia z zupełnie innymi jednostkami: silnikami cieplnymi, gdzie napięcie i prąd nie są głównymi parametrami, a kluczowe stają się pojemność, moment obrotowy i prędkość obrotowa, ale w innym zakresie. Prądnica pomocnicza prądu przemiennego natomiast nie posiadałaby tak dużej mocy i masy – jej parametry są zazwyczaj znacznie niższe, rzędu kilkunastu, maksymalnie kilkudziesięciu kilowatów, a napięcia, jeśli są wysokie, to w kontekście prądu przemiennego. Natomiast silnik sprężarki głównej lokomotywy, nawet w największych maszynach, nigdy nie osiąga takiej mocy czy masy – tutaj kluczowy jest stosunek wydajności sprężarki do jej napędu, a typowe silniki do napędu sprężarek mają moce rzędu 10–50 kW. Kolejną kwestią jest rodzaj uzwojenia – szeregowe uzwojenie wzbudzenia, które tutaj występuje, jest charakterystyczne dla silników trakcyjnych prądu stałego, właśnie ze względu na potrzebę uzyskania wysokiego momentu na rozruchu. W przypadku prądnic czy silników pomocniczych stosuje się często inne układy uzwojeń, by uzyskać lepszą stabilność pracy pod zmiennym obciążeniem. Typowe błędne myślenie polega na utożsamianiu dużych wartości prądu i mocy z każdym większym silnikiem w pojeździe, podczas gdy praktyka pokazuje, że tylko główne silniki trakcyjne mają takie parametry. Warto zawsze odnieść się do całości danych z tabeli, a nie tylko do jednego parametru – to jest dobra praktyka w branży kolejowej i technice ogólnie.