Kwalifikacja: TKO.06 - Montaż i eksploatacja środków transportu szynowego

Patrząc na temat zużycia obrzeża koła w zestawie monoblokowym, trzeba wyraźnie oddzielić działania rutynowe od tych niezalecanych lub wręcz niebezpiecznych. Smarowanie powierzchni obrzeża może poprawiać poślizg i zmniejszać zużycie w trakcie eksploatacji, ale absolutnie nie jest to sposób na naprawę koła, które przekroczyło wartość graniczną zużycia. To rozwiązanie działa wyłącznie profilaktycznie, a nie naprawczo. Hartowanie zużytej powierzchni obrzeża brzmi może sensownie dla osób spoza branży – faktycznie, procesy obróbki cieplnej poprawiają własności materiału, ale nie odbudują brakującej grubości i nie przywrócą prawidłowego kształtu. W praktyce nie stosuje się hartowania zużytych obrzeży, bo koszty i ryzyko zmiany struktury materiału są zbyt duże, a efekt niewystarczający z punktu widzenia bezpieczeństwa ruchu kolejowego. Frezowanie powierzchni obrzeża również jest błędnym podejściem – frez nie zapewnia odpowiedniej precyzji i jakości powierzchni wymaganej w kolejnictwie, a poza tym nie rozwiązuje problemu zużycia na całym profilu koła. Typowym błędem jest przekonanie, że częściowe działania mogą zastąpić pełny, profesjonalny zabieg. W rzeczywistości jedyną metodą uznawaną w branży, zgodnie z normami UIC i PKP, jest przetaczanie zestawu kołowego na tokarce podtorowej lub warsztatowej – i to tylko wtedy, gdy po przetoczeniu zostaną zachowane dopuszczalne wymiary okręgów tocznych. Z mojego doświadczenia wynika, że ignorowanie tej procedury prowadzi do poważnych awarii, a nawet wykolejeń. Także nie ma tu dróg na skróty – bezpieczeństwo i trwałość zestawu kołowego to podstawa.