Kwalifikacja: MED.07 - Montaż i eksploatacja urządzeń elektronicznych i systemów informatyki medycznej

Opisany fragment dokumentacji wyraźnie należy do aparatu ultradźwiękowego, a nie do renografu, tomografu czy scyntygrafu. W tych trzech urządzeniach podstawowa fizyka działania jest zupełnie inna niż w ultrasonografii. Typowym błędem jest kojarzenie każdego sprzętu diagnostycznego z „jakimś obrazem” i wrzucanie ich do jednego worka, bez zwracania uwagi na takie szczegóły jak częstotliwość pracy, sposób obrazowania czy nazwy trybów. Renograf to urządzenie wykorzystywane w medycynie nuklearnej do oceny czynności nerek. W praktyce często jest to funkcja aparatury scyntygraficznej lub gamma-kamery, gdzie bada się rozkład radioznacznika w czasie. W renografii nie operuje się zakresem częstotliwości w megahercach dla fal ultradźwiękowych ani trybami B, M itp., tylko czasowo-aktywnymi krzywymi wychwytu i wydalania znacznika. Nie ma tam „dynamicznego ogniskowania” wiązki ultradźwiękowej, bo źródłem sygnału jest promieniowanie gamma, a nie ultradźwięki. Tomograf (zazwyczaj chodzi o tomograf komputerowy CT) tworzy obrazy na podstawie osłabienia promieniowania rentgenowskiego przechodzącego przez ciało. Dokumentacja tomografu zawiera parametry takie jak napięcie lampy rentgenowskiej (kV), prąd (mA), czas ekspozycji, grubość warstwy (slice thickness), pitch, rodzaj detektorów. Nie pojawiają się tam typowe dla USG częstotliwości rzędu kilku MHz ani nazwy trybów B/B, B/M czy M-mode, bo obrazowanie CT polega na rekonstrukcji komputerowej, a nie na echach ultradźwiękowych. Scyntygraf z kolei to urządzenie do obrazowania rozkładu radiofarmaceutyków w organizmie, używa się w nim detektorów promieniowania gamma (np. kryształ NaI(Tl)) i kolimatorów. W specyfikacji takiego sprzętu znajdziesz informacje o rodzaju kolimatora, rozdzielczości przestrzennej w mm, czułości detekcji, zakresie energii fotonów (w keV), polu widzenia głowicy. Nie występuje tam zakres 2–10 MHz, bo nie pracuje się na falach ultradźwiękowych, lecz na fotonach gamma. Wspólnym mianownikiem tych błędnych skojarzeń jest pomijanie, z jakim rodzajem fali lub promieniowania mamy do czynienia i jakie parametry są z tym fizycznie związane. Jeżeli w opisie widzisz: częstotliwość w MHz, tryb B, M, B/M, informację o ogniskowaniu wiązki – to są bardzo silne wskazówki na ultrasonograf. Dobra praktyka w technice medycznej to zawsze najpierw zidentyfikować, czy urządzenie wykorzystuje promieniowanie jonizujące (RTG, CT, scyntygrafia), fale ultradźwiękowe (USG), czy np. pola magnetyczne i fale radiowe (MRI). To automatycznie eliminuje część błędnych odpowiedzi i pozwala logicznie powiązać parametry z konkretną aparaturą.