Kwalifikacja: MED.08 - Świadczenie usług medycznych w zakresie diagnostyki obrazowej, elektromedycznej i radioterapii

Na tym obrazie USG łatwo dać się zmylić, jeśli ktoś patrzy tylko „ogólnie szaro na szaro”, bez zwracania uwagi na charakterystyczne cechy poszczególnych narządów. Nerka lewa ma zupełnie inną architekturę: powinna być strukturą nerkowatą, z wyraźnym zróżnicowaniem na echogeniczną korę, ciemniejsze piramidy rdzenia oraz centralnie położoną echogeniczną zatokę nerkową. Złogi w nerce lokalizują się najczęściej w kielichach lub miedniczce i także dają cień akustyczny, ale ich tło anatomiczne jest inne – widzimy zarys nerki, wnękę, często sąsiedztwo kręgosłupa. Tutaj tego nie ma, mamy pojedynczą, podłużną, cienkościenną strukturę bezechową, typową dla pęcherzyka żółciowego, położoną w miąższu wątroby. Pęcherz moczowy z kamieniami również może zawierać echogeniczne złogi z cieniem, ale sam pęcherz w USG jest strukturą dużą, o kształcie zbliżonym do kulistego lub owalnego zbiornika w miednicy małej, z grubszą ścianą, otoczony pętlami jelit, prostatą lub macicą, a nie miąższem wątroby. Tu widać narząd leżący pod łukiem żebrowym, w typowej projekcji nadbrzusza, co zupełnie nie pasuje do pęcherza moczowego. Z kolei ciężarna macica z wieloma płodami wygląda zupełnie inaczej: obraz jest znacznie większy, wypełniony strukturami płodów, pęcherzykami ciążowymi, łożyskiem, płynem owodniowym, a nie jednym podłużnym „workiem” z jasnymi, twardymi ogniskami przy ścianie. Typowym błędem myślowym jest tu skupienie się wyłącznie na obecności kamieni i cienia akustycznego, bez rozpoznania, w jakim narządzie one się znajdują. W diagnostyce obrazowej zawsze zaczynamy od identyfikacji narządu: położenie względem żeber, wątroby, nerek, pęcherza, charakter ściany i zawartości. Dopiero potem oceniamy patologię. Dobra praktyka to systematyczne „przejście” przez jamę brzuszną według ustalonego schematu, zamiast oglądania pojedynczych przekrojów bez kontekstu anatomicznego. Wtedy takie pomyłki zdarzają się zdecydowanie rzadziej.