Zadaniem technika elektroradiologii w pracowni badań naczyniowych jest
Prawidłowo wskazana rola technika elektroradiologii w pracowni badań naczyniowych to nadzorowanie czynności aparatury rentgenowskiej. W praktyce oznacza to, że technik odpowiada za poprawne przygotowanie, ustawienie i kontrolę pracy całego systemu angiograficznego: generatora, lampy rentgenowskiej, detektora, stołu, systemu akwizycji obrazu, a także parametrów ekspozycji. Lekarz wprowadza cewnik do naczynia, natomiast technik ma zadbać, żeby obrazowanie było bezpieczne, stabilne i dawało diagnostycznie przydatne obrazy. W czasie badania technik dobiera parametry takie jak kV, mA, czas ekspozycji, tryby pulsacji, kolimacja, filtracja, a także kontroluje projekcje, ruch stołu i synchronizację z podaniem kontrastu. Bardzo ważny jest też nadzór nad dawką promieniowania: monitorowanie czasu fluoroskopii, wskaźników dawki (DAP, KAP), stosowanie powiększeń tylko wtedy, gdy są naprawdę potrzebne, odpowiednie ekranowanie pacjenta i personelu. Z mojego doświadczenia, dobry technik w angiografii potrafi znacząco skrócić czas badania i zmniejszyć dawkę, a jednocześnie poprawić jakość obrazów. To on pilnuje jakości obrazu w czasie rzeczywistym, reaguje na artefakty, modyfikuje parametry przy otyłości, miażdżycy, szybkich ruchach pacjenta. Standardy pracy, także te wynikające z zasad optymalizacji dawki (ALARA), bardzo mocno podkreślają, że technik nie jest tylko „operatorem guzika”, ale specjalistą od obsługi i kontroli aparatury rentgenowskiej w całym procesie badania naczyniowego.
W pracowni badań naczyniowych łatwo pomylić zakres kompetencji lekarza i technika elektroradiologii, bo cały zespół pracuje bardzo blisko siebie, często wręcz ramię w ramię. Trzeba jednak jasno rozdzielić czynności zabiegowe od czynności technicznych. Przygotowanie cewników i narzędzi naczyniowych jest co do zasady zadaniem zespołu zabiegowego: lekarza, pielęgniarki, ewentualnie instrumentariuszki. Chodzi tu o dobór średnicy, długości, kształtu cewnika, prowadników, osłonek naczyniowych i innego sprzętu jednorazowego, a także o zachowanie ścisłej jałowości pola operacyjnego. Technik może pomagać organizacyjnie, ale formalnie jego główna rola nie polega na kompletowaniu i przygotowywaniu zestawu cewników. Wprowadzenie cewnika w światło naczynia to już typowo lekarska czynność inwazyjna. Wymaga kompetencji z zakresu radiologii zabiegowej, znajomości anatomii naczyniowej, oceny ryzyka powikłań i odpowiedzialności prawnej za przebieg zabiegu. Technik elektroradiologii nie wykonuje takich manewrów, bo przekraczałoby to jego uprawnienia zawodowe. Typowym błędem myślowym jest założenie, że skoro technik „obsługuje sprzęt”, to obejmuje to także wszystkie akcesoria zabiegowe. Tymczasem jego właściwe, kluczowe zadanie dotyczy nadzoru nad aparaturą rentgenowską: ustawienia parametrów ekspozycji, kontrola fluoroskopii, optymalizacja dawki, obsługa systemu akwizycji i przetwarzania obrazu, dbałość o jakość diagnostyczną i bezpieczeństwo radiologiczne. To właśnie te działania, a nie manipulacje cewnikami, są zgodne ze standardami pracy w angiografii i z zakresem kompetencji technika elektroradiologii.