Kwalifikacja: ELE.02 - Montaż, uruchamianie i konserwacja instalacji, maszyn i urządzeń elektrycznych

W tym zadaniu chodzi głównie o dopasowanie narzędzia do skali pracy. W małym pokoju klasyczna poziomica bańkowa sprawdzi się całkiem nieźle, ale w dużym pomieszczeniu zaczyna się robić kłopot. Trzeba ją ciągle przesuwać, przenosić punkty, łatwo o narastające błędy i różnice poziomów. Dlatego wybór zwykłej poziomnicy aluminiowej, nawet bardzo dokładnej, nie jest optymalny przy planowaniu długich, prostych tras przewodów na ścianach czy pod sufitami. Wiele osób kieruje się przyzwyczajeniem – "zawsze tak robiłem" – i bierze to, co zna z małych robót. To typowy błąd myślowy: skupienie się na samym pomiarze poziomu, a nie na zasięgu i wygodzie przenoszenia linii na większą odległość. Narzędzia pokazane na ilustracjach 1, 3 i 4 to różne odmiany poziomic bańkowych (w tym elektroniczne czy o większej długości), ale nadal wymagają fizycznego przykładania do podłoża. Przy dużej hali albo długim korytarzu prowadzenie trasy przewodów w ten sposób jest czasochłonne i zwiększa ryzyko rozjechania się linii, szczególnie gdy trasy muszą być idealnie równoległe i na tej samej wysokości w wielu punktach pomieszczenia. Dobra praktyka montażu instalacji elektrycznych mówi, że przed wykonaniem bruzd, mocowaniem koryt i rur instalacyjnych należy możliwie szybko i precyzyjnie wyznaczyć wszystkie linie odniesienia. Do tego służą właśnie poziomice laserowe, które rzucają stabilną linię na całą długość ściany czy nawet kilku ścian naraz. Pozostałe narzędzia z obrazka, choć przydatne przy wielu pracach wykończeniowych, nie zapewniają takiej efektywności i powtarzalności przy pracy na dużych powierzchniach. W praktyce zawodowej coraz rzadziej projektuje się trasy na dużych obiektach tylko z użyciem klasycznej poziomnicy – to po prostu mniej ergonomiczne rozwiązanie.