Kwalifikacja: ELE.02 - Montaż, uruchamianie i konserwacja instalacji, maszyn i urządzeń elektrycznych

Na zdjęciu łatwo się pomylić, bo na płytce widać kilka różnych elementów o podobnych rozmiarach, ale wskazany czerwonym wskaźnikiem to nie jest ani kondensator nastawny, ani tranzystor, ani termistor. Kondensator nastawny zwykle ma zupełnie inną konstrukcję mechaniczną: płytkową lub powietrzną, często z widocznymi metalowymi okładkami i osią do regulacji, a dziś w małej elektronice raczej spotyka się trymerki o wyglądzie małych, płaskich elementów SMD lub miniaturowych cylindrów. Tutaj widzimy element z wyraźnym nacięciem pod śrubokręt na górze, w plastikowej obudowie z oznaczeniem wartości oporu – to typowy potencjometr montażowy. Tranzystor natomiast ma trzy wyprowadzenia, ale jego obudowa jest inna: najczęściej cylindryczna metalowa (TO-18) albo płaska plastikowa z ściętą krawędzią (TO-92, TO-220 itp.). Na zdjęciu tranzystor jest oznaczony jako T1 i ma ciemną, półokrągłą obudowę, zupełnie inną niż jasnoniebieski, regulowany element wskazany strzałką. Termistor też jest elementem rezystancyjnym, ale jego rezystancja zmienia się z temperaturą, a nie przy pomocy śrubokręta. Widać go zwykle jako mały dysk lub koralik, często w obudowie epoksydowej, bez żadnego mechanizmu regulacji. Typowym błędem jest utożsamianie każdego małego elementu z regulacją z kondensatorem nastawnym, bo kiedyś w radiotechnice tak regulowało się częstotliwość. W nowoczesnych, prostych układach znacznie częściej stosuje się potencjometry montażowe do ustawiania napięć odniesienia, poziomów sygnału czy progów zadziałania. Warto przy takich zadaniach zawsze patrzeć na liczbę wyprowadzeń, kształt obudowy i oznaczenia na płytce drukowanej – tutaj obok elementu zwykle jest nadrukowane R z numerem, co dodatkowo podpowiada, że mamy do czynienia z regulowanym rezystorem, a nie kondensatorem czy półprzewodnikiem.