Kwalifikacja: ELE.02 - Montaż, uruchamianie i konserwacja instalacji, maszyn i urządzeń elektrycznych
Zawód: Technik elektryk
Kategorie: Instalacje elektryczne Materiały i osprzęt elektryczny
Na której ilustracji przedstawiono rozdzielnicę natynkową?
Odpowiedzi
Informacja zwrotna
Prawidłowo wskazana została ilustracja 4, bo właśnie tam widzimy typową rozdzielnicę natynkową przeznaczoną do montażu na ścianie, a nie w jej wnętrzu. Charakterystyczne cechy to wyraźnie wystająca obudowa, brak kołnierza do osadzenia w tynku oraz zaokrąglone krawędzie korpusu, które po prostu „siadają” na gotowej ścianie. Taka rozdzielnica ma zwykle przygotowane miejsca na przepusty kablowe z góry, z dołu lub z tyłu, żeby można było wygodnie wprowadzić przewody w istniejącej instalacji. Od frontu widoczna jest uchylna, najczęściej przezroczysta pokrywa, pod którą montuje się aparaturę na szynie DIN: wyłączniki nadprądowe, różnicowoprądowe, ograniczniki przepięć, liczniki energii itp. W praktyce natynkowe rozdzielnice stosuje się głównie w garażach, piwnicach, pomieszczeniach gospodarczych, warsztatach, a także w instalacjach modernizowanych, gdzie nie ma sensu kuć ścian pod wersję podtynkową. Moim zdaniem to jest najwygodniejsze rozwiązanie wszędzie tam, gdzie liczy się łatwy dostęp serwisowy i możliwość późniejszej rozbudowy obwodów. Zgodnie z dobrą praktyką i wymaganiami norm (PN‑HD 60364 i norm producentów osprzętu) dobierając taką rozdzielnicę zwraca się uwagę na stopień ochrony IP, klasę izolacji, ilość modułów oraz sposób wprowadzenia kabli. Ważne jest też prawidłowe mocowanie do podłoża – kołki rozporowe lub odpowiednie śruby – tak, aby obudowa była stabilna, nie przenosiła naprężeń na przewody i zapewniała odpowiednie warunki chłodzenia aparatów. W instalacjach domowych często spotyka się rozdzielnice natynkowe w wykonaniu z tworzywa, dokładnie takie jak na ilustracji 4, bo są lekkie, łatwe w montażu i odporne na korozję.