Pomiar ciągłości elektrycznej przewodów ochronnych w połączeniach wyrównawczych głównych i dodatkowych oraz przewodów czynnych w przypadku pierścieniowych obwodów odbiorczych powinien być wykonany prądem o wartości co najmniej
A. 100 mA
B. 150 mA
C. 500 mA
D. 200 mA
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2019 (arkusz EE.05-X-19.01).
W tym pomiarze chodzi o sprawdzenie, czy przewód ochronny PE, połączenia wyrównawcze główne i dodatkowe oraz przewody czynne w obwodach pierścieniowych rzeczywiście mają ciągłość elektryczną. Wymagany prąd pomiarowy powinien mieć wartość co najmniej 200 mA. Taka wartość nie jest przypadkowa, bo zbyt mały prąd mógłby nie ujawnić słabego styku, zaśniedziałego zacisku albo połączenia wykonanego byle jak. W praktyce miernik wymusza prąd pomiarowy i sprawdza, czy rezystancja badanego toru jest odpowiednio mała. Dotyczy to szczególnie przewodów ochronnych, bo od ich ciągłości zależy skuteczność ochrony przeciwporażeniowej, np. szybkie zadziałanie zabezpieczenia przy zwarciu do obudowy urządzenia. Z mojego doświadczenia to jeden z tych pomiarów, których nie warto traktować po łebkach, bo luźny zacisk PE w rozdzielnicy potrafi wyglądać niewinnie, a ma ogromne znaczenie dla bezpieczeństwa. Wymóg 200 mA wynika z praktyki pomiarowej opisanej w normach dotyczących sprawdzania instalacji, m.in. PN-HD 60364-6. Dobre mierniki instalacyjne mają osobną funkcję pomiaru ciągłości przewodów ochronnych właśnie takim prądem. Przed pomiarem trzeba oczywiście odłączyć zasilanie badanego obwodu, wyzerować albo skompensować rezystancję przewodów pomiarowych i dopiero wtedy oceniać wynik. To prosta czynność, ale bardzo ważna przy odbiorze i okresowej kontroli instalacji.
Przy tym zagadnieniu łatwo pomylić pomiar ciągłości z innymi pomiarami wykonywanymi w instalacjach elektrycznych. Wartości 100 mA i 150 mA mogą wydawać się rozsądne, bo są dość małe i bezpieczne dla badanego obwodu, ale w wymaganiach dotyczących sprawdzania ciągłości przewodów ochronnych i połączeń wyrównawczych przyjmuje się co najmniej 200 mA. Chodzi o to, żeby pomiar nie był tylko symbolicznym wykryciem przejścia, jak przy zwykłym brzęczyku w multimetrze. Za mały prąd potrafi pokazać, że obwód niby jest zamknięty, ale nie daje dobrej informacji o jakości połączenia, szczególnie gdy zacisk jest luźny, skorodowany albo przewód ledwo trzyma się w złączce. Moim zdaniem to częsty błąd u osób, które kojarzą ciągłość tylko z pikaniem miernika uniwersalnego. Taki test jest pomocny przy naprawach, ale nie zastępuje pomiaru odbiorczego instalacji. Z kolei 500 mA jest większą wartością i sama w sobie nie oznaczałaby gorszego sprawdzania, ale nie jest to minimalna wartość wymagana w tym pytaniu. W testach kwalifikacyjnych trzeba zwracać uwagę na słowo co najmniej, bo norma określa dolną granicę prądu pomiarowego, a nie dowolnie wybraną wartość z zakresu. W praktyce pomiar ciągłości przewodów PE, przewodów wyrównawczych i przewodów czynnych w obwodach pierścieniowych wykonuje się miernikiem instalacyjnym zgodnym z wymaganiami dla badań instalacji niskiego napięcia. Badanie robi się przy wyłączonym napięciu, po sprawdzeniu braku napięcia i po uwzględnieniu rezystancji przewodów pomiarowych. Dopiero wtedy wynik ma sens techniczny i można go wpisać do protokołu pomiarowego.