Wzór na obliczanie pojemności kondensatora: Cₚ(μ F) = 1 800 · P_N(W)/U²(V) Który kondensator z tabeli należy dobrać do silnika indukcyjnego...
| Parametry kondensatora | ||
|---|---|---|
| Napięcie znamionowe | Cₚ | |
| Kondensator 1. | DC 250 V | 17 μF |
| Kondensator 2. | DC 350 V | 0,017 μF |
| Kondensator 3. | AC 250 V | 17 μF |
| Kondensator 4. | AC 350 V | 0,017 μF |
Wzór na obliczanie pojemności kondensatora: \( C_p(\mu F) = 1\,800 \cdot \frac{P_N(W)}{U^2(V)} \)
Który kondensator z tabeli należy dobrać do silnika indukcyjnego jednofazowego o mocy 0,5 kW zasilanego z sieci 230 V zgodnie z przedstawionym wzorem?
A. Kondensator 3.
Dobrze. Wzór daje około 17 μF, a napięcie AC 250 V jest wyższe od napięcia sieci 230 V.
B. Kondensator 1.
Źle. Pojemność 17 μF się zgadza, ale kondensator na napięcie stałe nie nadaje się do pracy w obwodzie prądu przemiennego.
C. Kondensator 4.
Źle. Napięcie AC 350 V by wystarczyło, ale pojemność 0,017 μF jest tysiąc razy mniejsza od obliczonej.
D. Kondensator 2.
Źle. Kondensator jest przeznaczony na napięcie stałe, a jego pojemność jest tysiąc razy za mała.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2025 (arkusz E.24-SG-25.06).
Należy dobrać kondensator 3. Do wzoru podstawia się moc w watach i napięcie w woltach: 0,5 kW to 500 W, więc Cp = 1800 · 500 / 230² = 900 000 / 52 900 ≈ 17 μF. Kondensatory 1 i 3 mają taką pojemność, więc o wyborze decyduje rodzaj i wartość napięcia znamionowego.
Kondensator silnika jednofazowego pracuje w sieci prądu przemiennego, dlatego musi być przeznaczony na napięcie przemienne, oznaczane AC, o wartości nie mniejszej niż napięcie zasilania. Kondensator 3 ma AC 250 V, czyli więcej niż 230 V. Taki kondensator pracy przesuwa w fazie prąd uzwojenia pomocniczego względem głównego, dzięki czemu powstaje pole wirujące i silnik może ruszyć oraz pracować z odpowiednim momentem.
Kondensator silnika jednofazowego pracuje w sieci prądu przemiennego, dlatego musi być przeznaczony na napięcie przemienne, oznaczane AC, o wartości nie mniejszej niż napięcie zasilania. Kondensator 3 ma AC 250 V, czyli więcej niż 230 V. Taki kondensator pracy przesuwa w fazie prąd uzwojenia pomocniczego względem głównego, dzięki czemu powstaje pole wirujące i silnik może ruszyć oraz pracować z odpowiednim momentem.
W tym zadaniu trzeba sprawdzić dwa warunki naraz: pojemność z obliczeń i rodzaj napięcia, a błędne odpowiedzi spełniają najwyżej jeden z nich. Kondensatory 2 i 4 mają pojemność 0,017 μF. Taki wynik wychodzi po podstawieniu mocy 0,5 zamiast 500 W, czyli po pominięciu przeliczenia kilowatów na waty. Poprawny rachunek daje 1800 · 500 / 52 900 ≈ 17 μF, czyli tysiąc razy więcej.
Kondensator 1 ma właściwą pojemność 17 μF, ale napięcie znamionowe DC 250 V. Oznaczenie DC wskazuje kondensator do napięcia stałego, na przykład elektrolityczny z polaryzacją, który w obwodzie prądu przemiennego szybko by się uszkodził. Kondensator 2 łączy obie wady, bo ma zbyt małą pojemność i jest przeznaczony na napięcie stałe.
Oba warunki spełnia tylko kondensator 3: 17 μF i AC 250 V.
Kondensator 1 ma właściwą pojemność 17 μF, ale napięcie znamionowe DC 250 V. Oznaczenie DC wskazuje kondensator do napięcia stałego, na przykład elektrolityczny z polaryzacją, który w obwodzie prądu przemiennego szybko by się uszkodził. Kondensator 2 łączy obie wady, bo ma zbyt małą pojemność i jest przeznaczony na napięcie stałe.
Oba warunki spełnia tylko kondensator 3: 17 μF i AC 250 V.