Kwalifikacja: ELE.05 - Eksploatacja maszyn, urządzeń i instalacji elektrycznych

W tym zadaniu pułapka polega na tym, że sam fakt, że wyłącznik „coś tam zadziałał”, nie oznacza jeszcze, że zadziałał poprawnie. Wielu uczniów patrzy na tabelę: wyłącznik wyłączył przy 15 A i przy 60 A, więc intuicyjnie uznają, że wszystko jest w porządku. Tymczasem w aparaturze zabezpieczeniowej kluczowy jest nie tylko prąd zadziałania, ale przede wszystkim czas, w jakim wyłącznik odłączy obwód. Charakterystyka B10 określa dwa różne zakresy pracy: człon termiczny zabezpiecza przed przeciążeniem, a elektromagnetyczny przed zwarciem. Dla prądu 1,5·In, czyli 15 A, człon termiczny powinien nagrzewać się dość długo, tak aby nie wyłączać obwodu przy krótkotrwałych przeciążeniach rozruchowych. Jeżeli wyłącznik odłącza już po 20 s, to znaczy, że jest zbyt czuły, może wybijać przy normalnej pracy urządzeń i nie spełnia wymaganych tolerancji czasowych. Z drugiej strony, przy 60 A, czyli 6·In, wchodzi do gry człon elektromagnetyczny. Jego zadaniem jest błyskawiczne przerwanie zwarcia, żeby ograniczyć energię cieplną w przewodach i napięcie dotykowe. Czas rzędu 1 s jest tu zdecydowanie za długi, na wykresie charakterystyki B widać wyraźnie, że w tym obszarze czasy powinny być dziesięciokrotnie krótsze. Błędne odpowiedzi wynikają zwykle z mylenia pojęć: ktoś patrzy tylko na to, czy wyłącznik „zareagował”, a nie porównuje wyniku z dopuszczalnym pasmem z normy PN‑EN 60898‑1. Inni zakładają, że skoro jeden z członów wygląda na w miarę poprawny, to drugi też będzie OK, co jest typowym uproszczeniem. W praktyce pomiarowej trzeba zawsze osobno oceniać zachowanie części termicznej i elektromagnetycznej, a każde wyjście poza obszar charakterystyki traktować jako niezgodność i podstawę do wymiany aparatu.