W tym zadaniu decydujące jest porównanie każdej zmierzonej rezystancji izolacji z wartością dopuszczalną podaną w tabeli, czyli 0,5 MΩ. Obwód można uznać za sprawny tylko wtedy, gdy wszystkie wyniki pomiarów są równe lub większe od tej wartości granicznej. Dla obwodu gniazd w garażu pomiar między L₂ a N wynosi 0,4 MΩ, czyli jest mniejszy niż 0,5 MΩ. To oznacza zbyt małą rezystancję izolacji i wskazuje na uszkodzenie albo zawilgocenie przewodu, puszki, gniazda lub podłączonego elementu instalacji. Moim zdaniem to właśnie taki przypadek, który w praktyce trzeba traktować bardzo poważnie, bo garaże są narażone na wilgoć, pył, uszkodzenia mechaniczne i czasem niezbyt delikatne użytkowanie gniazd. Pozostałe obwody mają wyniki wyraźnie powyżej granicy dopuszczalnej. Nawet zasilanie kuchenki, gdzie wartości są dużo niższe niż w oświetleniu salonu czy łazience, nadal spełnia warunek, bo najniższy wynik to 2,4 MΩ, a więc nadal więcej niż 0,5 MΩ. W pomiarach rezystancji izolacji, zgodnie z dobrą praktyką i podejściem stosowanym przy sprawdzaniu instalacji według zasad z normy PN-HD 60364-6, nie ocenia się obwodu na oko, tylko porównuje wynik z wymaganiem granicznym. Jeden zły wynik wystarczy, żeby obwód uznać za niesprawny i skierować do dalszej diagnostyki.
Przy analizie takich wyników łatwo popełnić błąd, bo człowiek patrzy na liczby względnie, a nie na konkretną granicę dopuszczalną. Oświetlenie salonu i zasilanie łazienki mają bardzo wysokie wartości rezystancji izolacji, rzędu 30-50 MΩ. To są wyniki zdecydowanie powyżej wymaganych 0,5 MΩ, więc nie wskazują na uszkodzenie izolacji. W praktyce takie wartości zwykle oznaczają, że przewody są suche, izolacja nie ma istotnych upływności, a obwód pod tym względem jest w dobrym stanie. Zasilanie kuchenki może wyglądać podejrzanie, bo wartości 2,4 MΩ, 2,5 MΩ i 3,2 MΩ są dużo niższe niż w innych obwodach. I tu jest typowa pułapka: niższy wynik nie oznacza jeszcze wyniku złego. Liczy się porównanie z wartością dopuszczalną. Skoro najmniejsza wartość w tym obwodzie wynosi 2,4 MΩ, to nadal jest ona większa od 0,5 MΩ, więc obwód spełnia wymaganie z tabeli. Uszkodzony należy uznać obwód gniazd w garażu, ponieważ pomiar L₂ – N daje 0,4 MΩ, a to już jest poniżej progu. Z mojego doświadczenia taki wynik często każe szukać wilgoci w puszce, uszkodzonego przewodu, zabrudzonego gniazda albo odbiornika pozostawionego w obwodzie podczas pomiaru. Dobra praktyka jest prosta: każdy tor sprawdzamy osobno i wystarczy jedna wartość poniżej minimum, aby obwód nie przeszedł oceny technicznej.