Stosując kryterium prądowe dobierz minimalny prąd zabezpieczenia głównego RCD dla układu elektrycznego, przedstawionego na schemacie przy założeniu, że prąd różnicowy nie zawiera składowej stałej.
A. ΔI = 1000 mA
B. ΔI = 500 mA
C. ΔI = 30 mA
D. ΔI = 100 mA
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2020 (arkusz E.24-SG-20.06).
Wybór prądu RCD 100 mA to strzał w dziesiątkę, jeśli chodzi o ochronę przed porażeniem. Takie zabezpieczenie dobrze działa w sytuacjach, gdzie możemy mieć do czynienia z prądami różnicowymi, zwłaszcza przy uszkodzeniach izolacji. Z doświadczenia wiem, że to standard w budynkach mieszkalnych i przemysłowych, co pomaga zmniejszyć ryzyko nieprzyjemnych sytuacji związanych z prądem. Z normą PN-EN 61008-1 wszystko się zgadza – 100 mA to odpowiednia wartość na głównych obwodach, gdzie trzeba chronić przed prądami upływu. Ważne jest też, żeby w instalacjach z mniejszymi RCD dobrze separować obwody, żeby nie przekraczać wartości prądu upływu. A więc, 100 mA to nie tylko dobry wybór, ale też konieczność, żeby zapewnić bezpieczeństwo wszystkim użytkownikom.
Wybór prądu RCD na 30 mA, 500 mA czy 1000 mA to raczej zła decyzja. Takie wartości nie są odpowiednie dla głównych zabezpieczeń. Na przykład, 30 mA to może być OK w miejscach, gdzie jest wyższe ryzyko porażenia, jak łazienki, ale na głównym obwodzie to się nie sprawdzi. Z kolei te wyższe wartości, 500 mA i 1000 mA, to już zupełnie nie to, co potrzeba w sytuacjach, gdzie ochrona przed prądem jest najważniejsza. Używa się ich głównie w obwodach, w których ryzyko porażenia jest mniejsze, więc nie można ich stosować jako głównych zabezpieczeń. Wybierając źle, można narazić ludzi na niebezpieczeństwo i zniszczyć urządzenia. Warto pamiętać, żeby zawsze kierować się normami PN-EN 61008-1 i PN-IEC 60364, bo to ma ogromne znaczenie dla bezpieczeństwa i trwałości instalacji.