Z informacji zawartych w tabeli wynika, że rezystancja izolacji głównej obwodu wzbudzenia prądnicy mierzona w temperaturze 15 ºC nie powinna być...
| Rezystancja izolacji głównej obwodu wzbudzenia prądnicy nie powinna być mniejsza od obliczonej według wzoru: R = 0,04·k [MΩ] | |||||||||||
| Temp. ºC | 15 | 25 | 35 | 45 | 55 | 65 | 75 | 85 | 95 | 105 | 115 |
| k | 10 | 6,8 | 4,6 | 3,1 | 2 | 1,4 | 1 | 0,6 | 0,3 | 0,2 | 0,1 |
| gdzie: R - rezystancja izolacji, k - współczynnik zależny od temperatury izolacji | |||||||||||
A. 40,0 kΩ
Źle. 40,0 kΩ to dziesięciokrotnie za mało - z wzoru dla 15 ºC wychodzi 0,4 MΩ, czyli 400 kΩ.
B. 400,0 kΩ
Dobrze. Dla 15 ºC współczynnik k wynosi 10, więc R = 0,04 · 10 = 0,4 MΩ, czyli 400,0 kΩ.
C. 0,4 kΩ
Źle. 0,4 kΩ to wynik pomylenia jednostek: z wzoru wychodzi 0,4 MΩ, a nie 0,4 kΩ.
D. 4,0 kΩ
Źle. 4,0 kΩ jest sto razy mniejsze od wartości z wzoru, więc wynika z błędnego przeliczenia jednostek.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2025 (arkusz E.23-SG-25.01).
Rezystancja nie powinna być mniejsza od 400,0 kΩ. Z tabeli odczytuje się współczynnik dla temperatury 15 ºC: k = 10. Po podstawieniu do wzoru R = 0,04·k [MΩ] otrzymuje się R = 0,04 · 10 = 0,4 MΩ. Ponieważ 1 MΩ = 1000 kΩ, wynik w jednostkach z odpowiedzi to 400 kΩ.
Współczynnik k maleje ze wzrostem temperatury, bo rezystancja izolacji silnie spada, gdy izolacja się nagrzewa. Dlatego wymagania dla zimnej izolacji są ostrzejsze niż dla gorącej - przy 75 ºC wymagane minimum wynosi już tylko 0,04 MΩ.
Do zapamiętania: wynik pomiaru rezystancji izolacji zawsze ocenia się razem z temperaturą, w której go wykonano. Przy takich zadaniach najwięcej błędów powstaje na przeliczeniu MΩ na kΩ, więc warto je sprawdzić dwa razy.
Współczynnik k maleje ze wzrostem temperatury, bo rezystancja izolacji silnie spada, gdy izolacja się nagrzewa. Dlatego wymagania dla zimnej izolacji są ostrzejsze niż dla gorącej - przy 75 ºC wymagane minimum wynosi już tylko 0,04 MΩ.
Do zapamiętania: wynik pomiaru rezystancji izolacji zawsze ocenia się razem z temperaturą, w której go wykonano. Przy takich zadaniach najwięcej błędów powstaje na przeliczeniu MΩ na kΩ, więc warto je sprawdzić dwa razy.
Samo odczytanie współczynnika jest proste - dla 15 ºC k = 10, a wzór daje 0,04 · 10 = 0,4. Kłopot pojawia się przy jednostkach. Wzór podaje wynik w megaomach, a odpowiedzi są w kiloomach, więc 0,4 MΩ trzeba pomnożyć przez 1000.
Wybór 0,4 kΩ bierze się z przepisania liczby bez zmiany jednostki - wynik jest wtedy tysiąc razy za mały. Wartości 4,0 kΩ i 40,0 kΩ to efekt przesunięcia przecinka o niewłaściwą liczbę miejsc przy przeliczaniu. Każda z nich oznaczałaby, że izolacja o znacznie gorszym stanie zostałaby uznana za sprawną.
Poprawnie: 0,4 MΩ = 400 kΩ. To minimalna dopuszczalna rezystancja izolacji głównej obwodu wzbudzenia mierzonej w temperaturze 15 ºC. Warto zapamiętać przeliczniki: 1 MΩ = 1000 kΩ, 1 kΩ = 1000 Ω, i przy każdym zadaniu z tabelą sprawdzić, w jakiej jednostce podano wzór.
Wybór 0,4 kΩ bierze się z przepisania liczby bez zmiany jednostki - wynik jest wtedy tysiąc razy za mały. Wartości 4,0 kΩ i 40,0 kΩ to efekt przesunięcia przecinka o niewłaściwą liczbę miejsc przy przeliczaniu. Każda z nich oznaczałaby, że izolacja o znacznie gorszym stanie zostałaby uznana za sprawną.
Poprawnie: 0,4 MΩ = 400 kΩ. To minimalna dopuszczalna rezystancja izolacji głównej obwodu wzbudzenia mierzonej w temperaturze 15 ºC. Warto zapamiętać przeliczniki: 1 MΩ = 1000 kΩ, 1 kΩ = 1000 Ω, i przy każdym zadaniu z tabelą sprawdzić, w jakiej jednostce podano wzór.