Forma leku używana zewnętrznie, która może wywoływać działanie ogólne, to
Czopki doodbytnicze to postać leku, która jest stosowana w celu uzyskania działania ogólnego, ponieważ są podawane przez odbyt do jelita grubego, co umożliwia szybkie wchłanianie substancji czynnych do krwiobiegu. Dzięki tej formie podania, leki mogą działać ogólnoustrojowo, omijając wątrobę i zmniejszając ryzyko degradacji substancji czynnej. Czopki są często stosowane w przypadku nudności, wymiotów lub trudności w przyjmowaniu leków doustnie, na przykład u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego. Dobrym przykładem są czopki przeciwbólowe, które mogą być używane u dzieci, które nie mogą przyjmować leków doustnie. Pod względem farmaceutycznym, czopki wykorzystywane są w różnych terapiach, w tym w leczeniu hemoroidów, zaparć, a także jako forma podania leków przeciwgorączkowych. Stosowanie czopków doodbytniczych jest zgodne ze standardami praktyki klinicznej, które rekomendują tę metodę w określonych sytuacjach medycznych.
Pasta cynkowa, pręciki docewkowe oraz maść siarkowa to postacie leków, które są stosowane lokalnie, co oznacza, że ich działanie ogranicza się do miejsca aplikacji i nie zapewniają efektów ogólnoustrojowych. Pasta cynkowa, na przykład, jest stosowana w dermatologii, gdzie działa zasłaniająco i ściągająco, jednak jej efekty pozostają tylko w obszarze stosowania. Pręciki docewkowe stosowane są w urologii, jednak ich działanie również jest ograniczone do drobnych obszarów anatomicznych i nie wpływają na ogólny stan zdrowia pacjenta. Maść siarkowa, z drugiej strony, jest skuteczna w leczeniu chorób skórnych, takich jak trądzik czy świerzb, ale podobnie jak inne wymienione postacie, działa lokalnie. Typowym błędem w rozumowaniu jest mylenie lokalnego działania leków z ich działaniem ogólnym; wiele osób może pomyśleć, że jakakolwiek forma aplikacji zewnętrznej ma potencjał do działania w szerszym zakresie. Jednakże, aby uzyskać działanie ogólne, substancje czynne muszą być podawane w sposób, który umożliwia ich wchłanianie do układu krążenia, co jest charakterystyczne dla aplikacji doodbytniczej, a nie dla form lokalnych.