Kwalifikacja: MED.09 - Sporządzanie i wytwarzanie produktów leczniczych oraz prowadzenie obrotu produktami leczniczymi, wyrobami medycznymi, suplementami diety i środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz innymi produktami dopuszczonymi do obrotu w aptece

Wybór innego zakresu temperatur niż 2–8 °C w przypadku przechowywania insuliny w aptece wynika najczęściej z nieświadomości, jak delikatnym lekiem jest ta grupa preparatów. Zamrażanie insuliny (poniżej 0 °C) jest bardzo poważnym błędem – białka ulegają wtedy nieodwracalnej agregacji i po rozmrożeniu lek już nie nadaje się do użytku, nawet jeśli wydaje się wizualnie niezmieniony. Często ktoś myśli, że skoro ochłodzenie jest dobre, to jeszcze niższa temperatura będzie jeszcze lepsza – ale to nie działa w ten sposób, bo insulina nie jest odporna na mróz. Z kolei przechowywanie w temperaturze pokojowej, czyli np. 16–20 °C lub nawet w przedziale 9–15 °C, może wydawać się praktyczne, bo przecież niektóre opakowania insuliny pacjenci faktycznie trzymają poza lodówką, jednak to dotyczy tylko krótkiego czasu po otwarciu, a nie magazynowania w aptece. W warunkach przechowywania magazynowego długotrwała ekspozycja na taką temperaturę prowadzi stopniowo do utraty siły działania leku – i to nawet jeśli nie widać tego gołym okiem. Typowym błędem myślowym jest też utożsamianie insuliny z innymi lekami, które nie wymagają chłodzenia – a tu niestety trzeba być bardzo precyzyjnym, bo w grę wchodzi bezpieczeństwo pacjenta. Standardy farmaceutyczne, zarówno polskie, jak i międzynarodowe, podkreślają, że insulina powinna być cały czas przechowywana w lodówce w przedziale 2–8 °C, by jak najdłużej zachować swoje właściwości i zapewnić skuteczność terapii. Wszelkie odstępstwa są ryzykowne i nieprofesjonalne.