U osoby poszkodowanej zaobserwowano nagłe zatrzymanie oddechu oraz krążenia. W trakcie resuscytacji, aż do momentu przybycia służb medycznych, powinno się wykonywać 30 uciśnięć klatki piersiowej oraz
W przypadku nagłego zatrzymania oddechu i krążenia, kluczowe jest stosowanie się do wytycznych Europejskiej Rady Resuscytacji (ERC), które sugerują, aby podczas resuscytacji przeprowadzać 30 uciśnięć klatki piersiowej, a następnie 2 wdmuchnięcia powietrza. Takie proporcje 30:2 są uznawane za najbardziej efektywne w kontekście przywracania krążenia i wentylacji, co jest niezbędne do zapewnienia dostępu tlenu do mózgu i innych organów. Praktycznym zastosowaniem tych zasad jest sytuacja, gdy jesteśmy świadkami nagłego zatrzymania akcji serca – wówczas należy niezwłocznie przystąpić do resuscytacji, aby zwiększyć szansę na przeżycie poszkodowanego. Wdmuchnięcia powietrza powinny być wykonane poprzez szczelne zamknięcie ust ratownika na ustach poszkodowanego, a następnie dostarczenie 2 oddechów o objętości 500-600 ml, co odpowiada jednemu pełnemu oddechowi. Takie postępowanie jest zgodne z aktualnymi wytycznymi i znacząco poprawia skuteczność resuscytacji.
Wdmuchnięcia powietrza są kluczowym elementem resuscytacji, jednak liczba wdmuchnięć proponowana w niepoprawnych odpowiedziach nie jest zgodna z aktualnymi standardami. Na przykład, wybór opcji czterech wdmuchnięć powietrza może sugerować zbyt dużą intensyfikację wentylacji, co w rzeczywistości może prowadzić do nieefektywnego dostarczania tlenu. W odruchu chęci natychmiastowego działania, niektórzy mogą sądzić, że większa liczba wdmuchnięć pozwoli na szybsze przywrócenie oddechu, co jest mylnym przekonaniem. Zbyt częste wdmuchnięcia mogą prowadzić do nadmiernego ciśnienia w klatce piersiowej i w rezultacie do uszkodzenia płuc. Podobnie, opcje wskazujące na jedno lub trzy wdmuchnięcia nie są zgodne z zasadą 30:2, która ma na celu zapewnienie efektywnej wentylacji w kontekście kompresji klatki piersiowej. Wybór liczby wdmuchnięć powietrza powinien opierać się na potwierdzonych wytycznych i aktualnych badaniach, które wskazują, że w przypadku nagłego zatrzymania krążenia, oddechy powinny być udzielane w sposób kontrolowany i zgodny z ustalonymi protokołami. W przeciwnym razie można narazić poszkodowanego na poważne konsekwencje zdrowotne.