Kwalifikacja: AUD.02 - Rejestracja, obróbka i publikacja obrazu

Wiele osób utożsamia cień z ostrością i wyrazistością, ale w rzeczywistości charakter cienia zależy od właściwości źródła światła. Jeśli światło jest małe i skupione, powstaje ostry, wyraźny cień z mocnym kontrastem – tak działa na przykład goła żarówka lub słońce w bezchmurny dzień. Tego typu oświetlenie często nadaje scenie dramatyzmu, ale jednocześnie eksponuje wszelkie niedoskonałości i jest dość trudne do kontrolowania, szczególnie w portretach, gdzie twarde światło często tworzy nieestetyczne „worki” pod oczami czy podkreśla zmarszczki. W praktyce, gdy chcemy uzyskać efekt wyraźnego kontrastu i ostrego konturu cienia, korzystamy z reflektorów punktowych albo lamp bez dyfuzora. Natomiast odpowiedzi sugerujące mocny, głęboki cień lub bardzo intensywne, wąskie cienie odnoszą się właśnie do światła twardego, a nie miękkiego. To częsty błąd początkujących – zakładają, że cień musi być widoczny i „rzeźbiący”, żeby oświetlenie było dobre, a przecież w wielu zastosowaniach – choćby w reklamie czy portretach studyjnych – bardziej liczy się subtelność i łagodność światła. Z mojego doświadczenia wynika, że świadomość tych różnic bardzo poprawia jakość zdjęć i pozwala uniknąć niepotrzebnych problemów z ekspozycją czy postprodukcją. Branżowe dobre praktyki to właśnie umiejętne balansowanie między światłem miękkim a twardym, w zależności od efektu, jaki chcemy uzyskać – i zdecydowanie nie każde wyraźne światło jest pożądane.