Na ilustracjach przedstawiono efekt zastosowania w programie Adobe Photoshop filtra
A. solaryzacja.
B. krystalizacja.
C. wyostrzenie.
D. płaskorzeźba.
Efekt pokazany na ilustracji odpowiada filtrowi krystalizacja, znanemu w Photoshopie jako Crystallize. Ten filtr zamienia obraz w nieregularną mozaikę złożoną z małych, wielokątnych pól koloru. Widać to szczególnie na trawie i zboczach gór: drobne szczegóły zdjęcia nie są po prostu rozmyte, tylko zastąpione plamami o ostrych, geometrycznych granicach. Każda taka komórka przyjmuje uśredniony kolor z fragmentu obrazu, dlatego fotografia zaczyna przypominać obraz zbudowany z kryształków albo łamanych kamyków. Moim zdaniem to jeden z tych filtrów, które łatwo rozpoznać, jeśli zwróci się uwagę nie na kolor, ale na strukturę krawędzi. W praktyce krystalizację stosuje się raczej jako efekt graficzny niż korektę techniczną zdjęcia: do plakatów, teł, ilustracji, stylizacji krajobrazu, czasem do zamaskowania nadmiaru detali. Dobrą praktyką jest nakładanie takiego filtra na kopię warstwy albo jako filtr inteligentny, żeby można było później zmienić jego intensywność bez niszczenia oryginalnego zdjęcia. W pracy zawodowej to ważne, bo edycja niedestrukcyjna pozwala wrócić do wcześniejszej wersji, dopasować rozmiar komórek i nie tracić jakości materiału źródłowego.
Na pokazanym przykładzie łatwo pomylić kilka efektów, bo wszystkie należą do obróbki obrazu i mogą mocno zmienić wygląd fotografii. Solaryzacja daje jednak zupełnie inny rezultat. Polega na częściowym odwróceniu tonów, często z charakterystycznymi obwódkami i nienaturalnym przejściem między światłami a cieniami. Kojarzy się bardziej z technikami specjalnymi i efektem Sabattiera niż z mozaikowym podziałem zdjęcia na małe pola. Gdyby zastosowano solaryzację, niebo, trawy i góry miałyby dziwne odwrócenia jasności, a nie strukturę przypominającą kryształki. Wyostrzenie także nie pasuje, bo jego zadaniem jest zwiększenie lokalnego kontrastu na krawędziach i poprawa czytelności detali. Po wyostrzeniu źdźbła trawy, linia wzgórz i drobne elementy krajobrazu byłyby bardziej wyraźne, czasem nawet z halo, ale nadal zachowałyby naturalny układ pikseli. Tutaj detale zostały uproszczone i pogrupowane w nieregularne komórki. Płaskorzeźba, czyli efekt typu emboss, symuluje wypukłość i kierunkowe oświetlenie, zwykle tworzy szarości, relief i cienie na krawędziach. Nie daje kolorowej mozaiki z wielokątów. Typowy błąd myślowy polega na tym, że patrzy się tylko na fakt mocnej stylizacji obrazu, a nie na mechanizm działania filtra. W Photoshopie warto rozróżniać filtry korekcyjne, jak wyostrzenie, od filtrów artystycznych i zniekształcających strukturę obrazu. W tym przypadku kluczowa jest właśnie nieregularna, komórkowa faktura, czyli krystalizacja.