Jaką minimalną rozdzielczość matrycy (w megapikselach) należy zastosować do wykonania wydruku w formacie 60×90 cm z zachowaniem jakości 300 dpi?
Do wydruku 60×90 cm w jakości 300 dpi potrzeba około 75 MP, bo najpierw trzeba przeliczyć centymetry na cale. Jeden cal ma 2,54 cm, więc bok 60 cm ma około 23,62 cala, a bok 90 cm około 35,43 cala. Przy 300 dpi, czyli 300 punktach/pikselach na cal, daje to mniej więcej $23,62 × 300 ≈ 7087 px$ oraz $35,43 × 300 ≈ 10630 px$. Po pomnożeniu wychodzi $7087 × 10630 ≈ 75 000 000$ pikseli, czyli około 75 megapikseli. To jest czysta matematyka związana z drukiem, ale w praktyce też ważna sprawa przy planowaniu sesji. Jeśli zdjęcie ma trafić na duży wydruk wystawowy, plakat oglądany z bliska albo reprodukcję, taka rozdzielczość daje zapas jakości. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą zasadę: dla druku wysokiej jakości standardem branżowym jest 300 dpi, szczególnie przy zdjęciach oglądanych z małej odległości. Przy większych planszach czasem stosuje się mniej, np. 150–200 dpi, bo widz stoi dalej, ale w tym pytaniu warunek 300 dpi jest podany jasno. Wtedy około 75 MP to najbardziej poprawna odpowiedź.
Przy tym zadaniu łatwo się pomylić, bo sama liczba megapikseli aparatu nie mówi jeszcze automatycznie, jaki format wydruku uzyskamy w jakości 300 dpi. Trzeba połączyć rozmiar fizyczny odbitki z gęstością druku. Format 60×90 cm jest dość duży, a 300 dpi to wysoka jakość, typowa dla odbitek oglądanych z bliska, albumów, prac konkursowych czy reprodukcji. Po przeliczeniu na cale wychodzi około 23,62×35,43 cala. Każdy cal ma mieć 300 pikseli, więc potrzebujemy mniej więcej 7087×10630 pikseli, czyli około 75 MP. Warto to sobie rozpisać, bo wtedy nie ma zgadywania. Odpowiedzi rzędu 6 MP albo 12 MP są typowe dla mniejszych wydruków, ewentualnie dla zdjęć oglądanych z większej odległości lub drukowanych z niższą rozdzielczością. Takie pliki mogą wyglądać dobrze na ekranie, ale ekran i druk to nie to samo, no i tu często pojawia się błąd myślowy. Monitor może pokazać zdjęcie ładnie, mimo że do dużego wydruku brakuje mu pikseli. Około 50 MP jest bliżej wyniku, ale nadal za mało dla pełnych 300 dpi przy 60×90 cm. Można oczywiście użyć interpolacji w programie graficznym, na przykład powiększyć plik w Lightroomie, Photoshopie albo specjalnym narzędziu AI, ale to nie tworzy prawdziwych detali z matrycy, tylko je szacuje. Z mojego doświadczenia lepiej mieć zapas rozdzielczości już na etapie fotografowania, zwłaszcza przy zdjęciach produktowych, krajobrazach i pracach przeznaczonych do druku premium.