W celu uzyskania szerokiego kadru należy zastosować obiektyw
Obiektyw krótkoogniskowy jest właściwym wyborem, gdy chcemy uzyskać szeroki kadr, czyli objąć w zdjęciu dużą część sceny. Krótka ogniskowa daje duży kąt widzenia, dlatego takie obiektywy nazywa się też szerokokątnymi. W praktyce, dla aparatu pełnoklatkowego będą to często ogniskowe około 14–35 mm, a dla matryc APS-C mniej więcej 10–24 mm, bo trzeba jeszcze brać pod uwagę crop factor. Z mojego doświadczenia to jest podstawowy wybór przy fotografii wnętrz, krajobrazów, architektury, reportażu w ciasnych pomieszczeniach czy zdjęciach grupowych. Dobra praktyka branżowa mówi, żeby dobierać ogniskową nie tylko pod to, ile ma się zmieścić w kadrze, ale też pod perspektywę i zniekształcenia. Przy bardzo krótkich ogniskowych linie mogą się rozchodzić, a twarze przy brzegu kadru bywają nienaturalnie rozciągnięte. Dlatego szeroki kadr robimy świadomie: ustawiamy aparat możliwie prosto, pilnujemy pionów i poziomów, a ludzi nie wciskamy w same rogi zdjęcia, bo potem wygląda to średnio fajnie.
Szeroki kadr zależy przede wszystkim od kąta widzenia obiektywu, a ten jest bezpośrednio związany z ogniskową. Im krótsza ogniskowa, tym większy fragment sceny rejestruje aparat. Dlatego wybór obiektywu długoogniskowego prowadzi w przeciwną stronę: taki obiektyw zawęża kadr, przybliża odległe elementy i daje efekt kompresji perspektywy. Sprawdza się w sporcie, fotografii przyrodniczej albo portrecie z większej odległości, ale nie wtedy, gdy trzeba objąć całe wnętrze pokoju czy szeroki krajobraz.
Obiektyw standardowy z konwerterem może brzmieć kusząco, bo konwertery faktycznie potrafią zmieniać kąt widzenia. Problem w tym, że nie jest to podstawowe i najczystsze rozwiązanie techniczne. Konwerter szerokokątny może pogorszyć ostrość na brzegach, zwiększyć aberrację chromatyczną, dystorsję beczkową i spadek kontrastu. W profesjonalnej praktyce lepiej dobrać właściwy obiektyw do zadania, zamiast ratować się dodatkiem optycznym, chyba że sytuacja sprzętowa naprawdę tego wymaga.
Obiektyw portretowy także nie służy do szerokich ujęć. Najczęściej ma ogniskową około 50–135 mm, daje przyjemne rozmycie tła i naturalne proporcje twarzy, ale obejmuje raczej węższy wycinek sceny. Typowy błąd myślowy polega tu na myleniu zastosowania obiektywu z jego jakością obrazu. Portretówka może być bardzo dobra optycznie, jasna i ostra, ale to nie znaczy, że pokaże szeroki plan. Do szerokiego kadru wybiera się obiektyw krótkoogniskowy, najlepiej świadomie dobrany do formatu matrycy i rodzaju fotografowanej sceny.
Obiektyw standardowy z konwerterem może brzmieć kusząco, bo konwertery faktycznie potrafią zmieniać kąt widzenia. Problem w tym, że nie jest to podstawowe i najczystsze rozwiązanie techniczne. Konwerter szerokokątny może pogorszyć ostrość na brzegach, zwiększyć aberrację chromatyczną, dystorsję beczkową i spadek kontrastu. W profesjonalnej praktyce lepiej dobrać właściwy obiektyw do zadania, zamiast ratować się dodatkiem optycznym, chyba że sytuacja sprzętowa naprawdę tego wymaga.
Obiektyw portretowy także nie służy do szerokich ujęć. Najczęściej ma ogniskową około 50–135 mm, daje przyjemne rozmycie tła i naturalne proporcje twarzy, ale obejmuje raczej węższy wycinek sceny. Typowy błąd myślowy polega tu na myleniu zastosowania obiektywu z jego jakością obrazu. Portretówka może być bardzo dobra optycznie, jasna i ostra, ale to nie znaczy, że pokaże szeroki plan. Do szerokiego kadru wybiera się obiektyw krótkoogniskowy, najlepiej świadomie dobrany do formatu matrycy i rodzaju fotografowanej sceny.