Pierścienie Newtona to
Pierścienie Newtona są efektem interferencji światła, który może pojawić się podczas kopiowania obrazu za pomocą powiększalnika, szczególnie gdy negatyw albo inny materiał przezroczysty przylega do gładkiej szyby w karetce powiększalnika. Między dwiema bardzo bliskimi powierzchniami, na przykład błoną fotograficzną i szkłem, tworzy się cienka warstwa powietrza o zmiennej grubości. Światło odbija się od tych granic i nakłada na siebie, przez co na odbitce mogą powstać charakterystyczne jasne i ciemne, czasem lekko kolorowe pierścienie. To nie jest ozdoba ani zamierzony filtr, tylko wada techniczna kopiowania. W praktyce ciemniowej stosuje się szkło antynewtonowskie, dobrze oczyszcza negatyw, dba o równomierny docisk i unika przypadkowego przyklejenia emulsji do szyby. Z mojego doświadczenia to jeden z tych problemów, które potrafią zepsuć bardzo dobrą odbitkę, mimo że ekspozycja i wywołanie są zrobione poprawnie. Dobra praktyka w pracy z powiększalnikiem polega też na kontroli próbnych pasków i oglądaniu obrazu pod lupą, bo pierścienie Newtona czasem widać dopiero na gotowej kopii.
W tym pytaniu łatwo pomylić kilka pojęć, bo słowo pierścienie kojarzy się z akcesoriami albo z okrągłym światłem. Pierścienie Newtona nie są jednak efektem fotografowania pod światło. Przy zdjęciach wykonywanych w stronę silnego źródła światła mogą pojawić się flary, bliki, spadek kontrastu, zamglenie obrazu albo kolorowe refleksy od soczewek obiektywu. To zjawiska optyczne związane głównie z pracą obiektywu i powłok przeciwodblaskowych, a nie z kopiowaniem negatywu w powiększalniku. Moim zdaniem to częsta pułapka, bo oba efekty mogą wyglądać jak niechciane plamy lub kręgi, ale ich przyczyna jest zupełnie inna. Pierścienie pośrednie w makrofotografii to z kolei mechaniczne tuleje montowane między aparatem a obiektywem. Zwiększają odległość obiektywu od matrycy lub filmu, dzięki czemu można ostrzyć z mniejszej odległości i uzyskać większą skalę odwzorowania. Nie mają związku z interferencją światła na cienkiej warstwie powietrza. Również pierścieniowa lampa błyskowa nie pasuje do tego pojęcia. W lampie pierścieniowej światło jest rozmieszczone dookoła osi obiektywu, co daje równomierne oświetlenie w makro, stomatologii czy fotografii produktowej. Pierścienie Newtona powstają natomiast w procesach analogowego kopiowania lub skanowania, gdy bardzo gładkie powierzchnie leżą blisko siebie. Dlatego poprawne rozpoznanie wymaga odróżnienia sprzętu, techniki oświetleniowej i rzeczywistego zjawiska interferencyjnego w pracy ciemniowej.