W procesie kopiowania metodą subtraktywną z negatywu barwnego na barwny papier fotograficzny zastosowano korekcję 70 00 30, uzyskując na próbnej kopii dominantę żółtą. W celu usunięcia dominanty należy zastosować filtr
Dominanta żółta na próbnej kopii oznacza, że odbitka wyszła zbyt żółta i trzeba skorygować skład światła w powiększalniku. Przy kopiowaniu z negatywu barwnego na barwny papier fotograficzny, czyli w klasycznym procesie pozytywowym, działa praktyczna zasada: dodaj filtr w kolorze dominanty widocznej na odbitce. Dlatego należy zwiększyć gęstość filtra żółtego. Jeśli było 70 00 30, to w praktyce można wykonać następną próbę np. z większą wartością żółtego, zależnie od skali dominaty, czyli orientacyjnie 75 lub 80 zamiast 70. Większa gęstość filtra żółtego ogranicza ilość światła niebieskiego docierającego do papieru, a przy pracy z negatywem powoduje przesunięcie barwy odbitki w stronę przeciwną do niepożądanego zafarbu. To jest trochę nieintuicyjne, bo wiele osób myśli: jest żółto, to trzeba dać niebieski. Ale w kopiowaniu z negatywu zasady korekcji są odwrócone względem prostego mieszania barw na ekranie. Z mojego doświadczenia najlepiej nie robić od razu dużych skoków filtracji, tylko wykonać pasek próbny i zmieniać jedną składową naraz. To jest dobra praktyka w ciemni, bo łatwiej wtedy ocenić, czy zmieniła się tylko barwa, czy także ogólna gęstość kopii. Trzeba też pamiętać, że każda zmiana filtracji wpływa na ekspozycję papieru, więc czas naświetlania może wymagać drobnej korekty.
W tym zadaniu łatwo pomylić zasady korekcji barwnej z prostym dobieraniem koloru przeciwnego na kole barw. W kopiowaniu subtraktywnym z negatywu barwnego na papier pozytywowy sytuacja jest specyficzna: gdy na próbnej odbitce widzisz dominantę żółtą, standardowo zwiększa się filtrację żółtą, a nie szuka się filtra niebieskiego czy niebieskozielonego. Wynika to z pracy na materiale negatywowym oraz z charakterystyki warstw barwoczułych papieru fotograficznego. Papier ma warstwy reagujące na składowe niebieską, zieloną i czerwoną, a po obróbce chemicznej tworzą się barwniki dopełniające: żółty, purpurowy i niebieskozielony. Dlatego korekta w powiększalniku nie jest tym samym, co przesuwanie suwaka balansu bieli w aparacie cyfrowym. Zmniejszenie gęstości żółtego i purpurowego filtra wprowadziłoby zmianę dwóch kanałów naraz, więc trudno byłoby kontrolować efekt, a dodatkowo nie usuwa bezpośrednio żółtej dominanty w poprawny sposób. Filtr niebieskozielony, czyli cyjanowy, działa głównie na składową czerwoną i w praktyce klasycznej filtracji RA-4 często unika się jednoczesnego mieszania wszystkich trzech filtrów, bo powstaje niepotrzebna gęstość neutralna i dłuższe czasy naświetlania. Zwiększenie purpury też nie jest właściwą reakcją na żółtą dominantę, bo filtr purpurowy ogranicza światło zielone i przesuwa balans w inną stronę, mogąc wprowadzić zafarb purpurowy lub zaburzyć neutralność szarości. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś patrzy na żółtą odbitkę i odruchowo chce dodać kolor dopełniający, ale w ciemni barwnej przy negatywie trzeba myśleć przez pryzmat filtracji światła i reakcji papieru, nie tylko przez koło barw. Najrozsądniej pracować na małych korektach i oceniać neutralne fragmenty zdjęcia, na przykład szarości, biel koszuli albo cień bez wyraźnego koloru.