Zapis U1 na karcie pamięci to oznaczenie klasy prędkości UHS (Ultra High Speed), czyli konkretnej minimalnej prędkości zapisu sekwencyjnego. W standardzie SD Association symbol U z cyfrą w środku informuje, jak szybko karta potrafi nieprzerwanie zapisywać dane. U1 oznacza, że karta gwarantuje minimalną prędkość zapisu na poziomie 10 MB/s w trybie UHS. To jest szczególnie ważne przy nagrywaniu wideo, zdjęć seryjnych czy pracy z multimediami o dużej przepływności, bo urządzenie musi mieć pewność, że strumień danych nie „zakorkuje się” w trakcie zapisu. Z mojego doświadczenia, jeśli ktoś nagrywa wideo Full HD, U1 zazwyczaj wystarcza, ale przy 4K, slow motion czy pracy zawodowej dużo lepiej sprawdzają się karty U3 lub wyższe klasy wideo (V30, V60 itd.). W praktyce producenci kamer, aparatów i dronów w specyfikacji sprzętu często podają minimalną wymaganą klasę prędkości – i właśnie takie oznaczenie jak U1 pozwala szybko sprawdzić, czy dana karta spełni te wymagania. Warto też kojarzyć, że wcześniejsza klasyfikacja „C10” (cyfra w okręgu) również mówi o 10 MB/s, ale U1 odnosi się do standardu UHS i pracy w nowszym interfejsie. Dobrą praktyką jest zawsze dobieranie karty nie tylko po pojemności, ale przede wszystkim po klasie prędkości, żeby uniknąć zacięć nagrania, gubienia klatek czy wydłużonego zapisu zdjęć RAW w aparacie. W branży multimedialnej uważa się wręcz, że właściwy dobór klasy prędkości jest ważniejszy niż sam „ładny” marketingowy opis na opakowaniu.
Na obudowie karty pamięci pojawia się naraz kilka różnych oznaczeń i to często wprowadza w błąd. Naturalne jest skojarzenie, że duże cyfry i symbole opisują głównie pojemność albo „rodzaj” nośnika, ale standard SD Association dość jasno rozdziela te informacje. Symbole takie jak microSD, SDHC, SDXC czy SDUC określają typ i generację nośnika, czyli to, w jakim zakresie pojemności i w jakim standardzie będzie pracować karta. Pojemność natomiast jest zwykle zapisana dużą liczbą, np. 32, 64, 128, z dopiskiem GB. To duże „32” na ilustracji oznacza właśnie 32 gigabajty, a nie ma nic wspólnego z klasą prędkości. Dlatego utożsamianie U1 z pojemnością albo rodzajem nośnika to typowy skrót myślowy: widzimy dużo symboli i próbujemy je dopasować do najbardziej oczywistych cech produktu. Zapis U1 należy jednak do grupy oznaczeń prędkości, podobnie jak wcześniejsze klasy C2, C4, C10 (cyfra w okręgu) czy nowsze oznaczenia V10, V30, V60 opisujące klasy wideo. Błędne jest też traktowanie symbolu U1 jako wskaźnika wytrzymałości na czynniki zewnętrzne. Trwałość mechaniczna i odporność na temperaturę, wodę czy wstrząsy są zwykle opisywane osobnymi ikonami lub tekstem typu „waterproof”, „shock proof”, „endurance” i nie są standaryzowane tak sztywno jak parametry prędkości. W praktyce branżowej przy wyborze karty do fotografii, wideo czy zastosowań multimedialnych najpierw patrzy się właśnie na klasę prędkości (U1, U3, V30 itd.), a dopiero potem na marketingowe określenia wytrzymałości. Moim zdaniem warto wyrobić sobie nawyk świadomego czytania tych symboli: osobno traktować pojemność, osobno typ nośnika, a osobno klasę prędkości, bo dopiero to pozwala dobrać kartę naprawdę dopasowaną do sprzętu i rodzaju pracy.