Sieć Ethernet to technologia, która w zasadzie nie jest stosowana do bezprzewodowego przesyłania materiału wideo z telefonu na komputer. Ethernet opiera się na połączeniu kablowym, zwykle za pomocą przewodu RJ-45, co z definicji wyklucza komunikację bezprzewodową. W praktyce, jeśli mamy telefon i komputer, to nie podłączymy ich bezpośrednio przewodem Ethernet — telefony nie posiadają takiego portu, a nawet jeśli użyjemy przejściówek, to nadal nie będzie to transmisja bezprzewodowa. Moim zdaniem, takie pytanie świetnie pokazuje jak łatwo można pomylić różne technologie przesyłu danych. W realnych zastosowaniach do bezprzewodowego przesyłania wideo korzysta się z WiFi, Bluetooth lub Wi-Fi Direct, bo to są protokoły nastawione na łączność bezprzewodową. Ethernet jest domeną sieci lokalnych, tam gdzie liczy się stabilność i prędkość transmisji przez kabel — na przykład w biurach, serwerowniach czy nawet w domu do podłączenia komputera stacjonarnego. Standard IEEE 802.3 reguluje Ethernet i nie przewiduje transmisji bezprzewodowej. Oczywiście, można się spotkać z pojęciem Ethernet over WiFi, ale to zupełnie co innego i nie dotyczy typowego przesyłania wideo z telefonu. Często spotykam się też z opinią, że 'wszystko idzie przez Ethernet', ale to uproszczenie – w przypadku bezprzewodowego przesyłania wideo to tak nie działa. Lepiej pamiętać, że Ethernet = kabel.
Wiele osób myśli, że każda nowoczesna technologia przesyłu danych, która kojarzy się z siecią komputerową, umożliwia bezprzewodowe przesyłanie obrazu lub dźwięku — a to nie do końca tak działa. Zacznijmy od WiFi — to podstawowy standard bezprzewodowej komunikacji lokalnej, używany praktycznie we wszystkich smartfonach i komputerach do tego typu zadań. Dzięki WiFi można łatwo i szybko przesłać film, prezentację albo nawet strumieniować ekran telefonu na komputer. Przechodząc dalej, Bluetooth również pozwala na przesyłanie multimediów, choć głównie krótkich plików lub dźwięku. Bluetooth ma ograniczoną przepustowość w porównaniu do WiFi, ale w praktyce spotyka się aplikacje umożliwiające przesyłanie obrazu, chociaż nie jest to najbardziej komfortowe rozwiązanie przy większych plikach wideo. Kolejny standard – Wi-Fi Direct – to taka trochę ciekawostka: umożliwia bezpośrednie połączenie dwóch urządzeń bez udziału routera, co w praktyce bardzo ułatwia szybkie przesyłanie dużych plików lub streamowanie obrazu z telefonu na komputer. Moim zdaniem, typowym błędem jest wrzucanie Ethernetu do jednego worka z pozostałymi technologiami bezprzewodowymi. Ethernet, zgodnie z definicją, oznacza połączenie przewodowe, więc nie nadaje się do bezprzewodowego przesyłania danych między urządzeniami mobilnymi a komputerami. Branżowe dobre praktyki zalecają korzystanie z rozwiązań zaprojektowanych z myślą o bezprzewodowej transmisji – dlatego wybierając WiFi, Bluetooth lub Wi-Fi Direct, korzystamy z technologii faktycznie do tego stworzonych. Warto też pamiętać, że nawet jeśli telefon i komputer są podłączone do tej samej sieci lokalnej przez różne medium (np. komputer po kablu, telefon po WiFi), to i tak przesyłanie jest po stronie telefonu rozwiązane bezprzewodowo. Całe zamieszanie wynika często z mylenia pojęć „sieć” i „technologia przesyłu”. Lepiej rozumieć, jakie medium i protokoły rzeczywiście odpowiadają za bezprzewodową komunikację.