Kwalifikacja: AUD.05 - Realizacja projektów graficznych i multimedialnych

W tym pytaniu łatwo się pomylić, bo wszystkie odpowiedzi dotyczą jakiejś formy obróbki obrazu, ale tylko jedna opisuje konkretnie retusz miejscowy. Skalowanie elementów obrazu, czyli zmiana ich rozmiaru, to operacja geometryczna, a nie retusz. Można oczywiście przeskalować fragment bitmapy, ale wtedy mówimy bardziej o transformacji, kadrowaniu, dopasowaniu do layoutu, a nie o usuwaniu defektów czy niechcianych obiektów. Retusz miejscowy nie polega na powiększaniu lub pomniejszaniu, tylko na modyfikacji pikseli tak, aby „zniknął” niepożądany detal, przy zachowaniu naturalnego wyglądu otoczenia. Ustawianie siatek i prostowanie obrazu też bywa mylące. Siatki (grid, linie pomocnicze, linie prowadzące) służą głównie do precyzyjnego pozycjonowania, wyrównywania elementów i kontroli perspektywy. Prostowanie zdjęcia to korekta przechyłu horyzontu, pionów lub zniekształceń obiektywu. To są narzędzia do korekcji geometrii i kompozycji, natomiast retusz miejscowy dotyka zawartości obrazu – tego, co widać, a nie tylko jak to jest ustawione. Z mojego doświadczenia wielu uczniów myli też retusz z fotomontażem. Fotomontaż polega na łączeniu fragmentów z co najmniej dwóch bitmap, czyli na tworzeniu nowej sceny z kilku źródeł: dodawaniu obiektów, zmienianiu tła, łączeniu różnych zdjęć w jeden obraz. To już jest bardziej kompozycja kreatywna niż delikatna korekta. Retusz miejscowy jest zazwyczaj subtelny, ma „naprawić” obraz, a nie go całkowicie przebudować. Błąd myślowy często polega na tym, że skoro coś robi się w Photoshopie czy GIMP-ie, to wszystko wrzuca się do jednego worka „retusz”. Tymczasem w profesjonalnych workflow odróżnia się precyzyjnie: korekcje geometryczne, korekcje globalne (jasność, kontrast, kolor), fotomontaż i właśnie retusz miejscowy, który skupia się na lokalnych, punktowych poprawkach. Rozróżnianie tych pojęć jest ważne, bo pozwala świadomie dobierać narzędzia i techniki do konkretnego zadania, zamiast działać na wyczucie.