Maksymalna pojemność standardowej płyty CD-ROM typu single layer to właśnie 700 MB. W praktyce oznacza to, że podczas katalogowania czy archiwizowania danych na takim nośniku, musisz zawsze brać pod uwagę ten limit, żeby nie przekroczyć fizycznych możliwości płyty. Chociaż czasem można spotkać starsze płyty CD o pojemności 650 MB, to jednak od dawna standardem rynkowym są właśnie te siedemsetki. Stosuje się je nie tylko do muzyki czy dystrybucji oprogramowania, ale także do przechowywania kopii zapasowych czy przenoszenia niewielkich porcji danych między komputerami. Warto pamiętać, że w przypadku płyt CD audio pojemność raczej przelicza się na czas (około 80 minut muzyki), a przy danych zawsze operujemy megabajtami. Moim zdaniem umiejętność szybkiego rozpoznania tej wartości przydaje się często nawet dzisiaj, mimo że płyt CD używa się coraz rzadziej. Standard ISO 9660, który dotyczy zapisu danych na CD, z góry zakłada takie ograniczenie pojemności, więc nie ma sensu wciskać tam więcej – i tak się nie nagra. Często spotykanym błędem jest mylenie CD z DVD, ale to już zupełnie inny temat – płyty DVD mają dużo większą pojemność.
Wiele osób instynktownie myli pojemność płyt CD z DVD, ponieważ obie technologie przez lata funkcjonowały równolegle i na pierwszy rzut oka wyglądają podobnie. Jednak różnice techniczne są zasadnicze. Po pierwsze, liczby takie jak 4,7 GB czy 9,4 GB odnoszą się wyłącznie do płyt DVD – odpowiednio do jednowarstwowych i dwuwarstwowych wersji. Tego typu płyty stosuje się tam, gdzie wymagania dotyczące pojemności są zdecydowanie większe, na przykład do filmów w wysokiej jakości, instalatorów dużych programów czy archiwizacji większych zbiorów plików. Jeśli natomiast chodzi o 470 MB, czasem można spotkać się z taką pojemnością w nietypowych lub miniaturowych wersjach płyt CD (tzw. miniCD), lecz to jednak nie jest standard, z którym spotykamy się na co dzień przy typowych nośnikach CD-ROM. Najczęstszy błąd popełniają osoby, które nie odróżniają typowych standardów branżowych: CD to zawsze okolice 700 MB, podczas gdy DVD zaczyna się od około 4,7 GB. Takie pomyłki wynikają często z powierzchownego spojrzenia na temat – obie płyty są tego samego rozmiaru fizycznie, ale technologia zapisu jest zupełnie inna. W przypadku archiwizacji czy katalogowania danych, bardzo ważne jest, by prawidłowo rozpoznać nośnik, bo próba nagrania zbyt dużej ilości danych na CD skończy się po prostu błędem i stratą czasu. Z mojego doświadczenia wynika, że kluczową kompetencją informatyka jest nie tylko umiejętność obsługi narzędzi, ale także znajomość ograniczeń sprzętowych i formatów – i tu właśnie widać, jak łatwo można wprowadzić się w błąd, jeśli się tego nie pilnuje.