W języku HTML znacznik zawiera
Znacznik <meta> w HTML jest jednym z tych elementów, które na pierwszy rzut oka nie robią wrażenia, ale w praktyce mają ogromne znaczenie dla działania strony w szerszym kontekście, zwłaszcza jeśli chodzi o optymalizację pod wyszukiwarki (SEO). To właśnie w <meta> wpisuje się opisy (description) oraz słowa kluczowe (keywords), które choć dziś nie są już tak mocno brane pod uwagę przez Google, to jednak wciąż odgrywają rolę w niektórych przypadkach lub dla innych wyszukiwarek. Dodatkowo, meta tagi są wykorzystywane do określania kodowania znaków (np. UTF-8), autorstwa strony czy nawet sposobu, w jaki przeglądarka ma reagować na różne urządzenia (viewport). Najczęściej spotykanymi meta tagami są właśnie <meta name="description" content="..."> oraz <meta name="keywords" content="...">. Z mojego doświadczenia wynika, że dobrze przemyślany opis meta potrafi znacząco zwiększyć klikalność strony w wynikach wyszukiwania, bo to on często pojawia się jako opis pod linkiem w Google. Warto pamiętać, że <meta> nie jest widoczny bezpośrednio dla użytkownika na stronie – cała jego magia dzieje się w tle, w części <head> dokumentu. To takie trochę niewidzialne narzędzie webmastera, które w praktyce pozwala lepiej kontrolować, jak strona jest odbierana przez roboty i algorytmy. W dobrych praktykach HTML zawsze przykłada się uwagę do poprawnego i przemyślanego wykorzystania meta tagów – nawet jeśli większość odwiedzających nigdy ich nie zobaczy.
Często można spotkać się z przekonaniem, że znacznik <meta> służy do przechowywania treści czy tytułu dokumentu, albo nawet do prezentowania jakichś ukrytych bloków informacji, które użytkownik może rozwinąć. To są jednak błędne założenia wynikające przeważnie z mylenia ról poszczególnych znaczników HTML. Treść dokumentu zawsze umieszcza się wewnątrz znacznika <body>, a nie <meta>. <meta> nigdy nie służy do wyświetlania treści czy jakiejkolwiek zawartości, którą zobaczy użytkownik na stronie. Jeśli chodzi o nazwę dokumentu – za to odpowiada znacznik <title>, który umieszczamy w sekcji <head>; to właśnie on pojawia się na karcie przeglądarki czy w zakładkach. Pomysł z blokiem informacji, który się rozwija dopiero po jakiejś interakcji, raczej przypomina użycie <details>, <summary> lub nawet jakichś rozwiązań opartych na JavaScripcie czy CSS, ale nigdy <meta>. <meta> jest przeznaczony wyłącznie do przekazywania dodatkowych, niewidocznych informacji o stronie – takich jak opisy, słowa kluczowe, informacje o autorze, kodowaniu znaków czy nawet różne specjalne instrukcje dla robotów indeksujących. Bardzo łatwo pomylić <meta> z innymi znacznikami z sekcji <head>, bo wszystkie one w naturalny sposób są niewidoczne dla zwykłego użytkownika, ale ich zastosowanie jest ściśle określone w standardach W3C. Moim zdaniem najczęstszym powodem takich pomyłek jest pobieżne zapoznanie się z dokumentacją lub skupianie się wyłącznie na widocznej części strony. Dobre opanowanie roli <meta> to podstawa przy projektowaniu każdej profesjonalnej strony www, bo bez tego łatwo można stworzyć stronę, której nie znajdą wyszukiwarki, albo która będzie źle wyświetlana przez różne przeglądarki.