Prace gazoniebezpieczne w pomieszczeniach technologicznych stacji gazowej powinny być wykonywane przy ciągłym pomiarze stężenia
Przykładowe zadanie CKE z 2022 roku: Informator o egzaminie zawodowym - technik gazownictwa (BUD.17).
W pomieszczeniach technologicznych stacji gazowej prace gazoniebezpieczne prowadzi się przy ciągłym pomiarze stężenia tlenu tlenomierzem o zakresie 0÷100% O₂ i metanu metanomierzem o zakresie 0÷100% CH₄. W zamkniętym pomieszczeniu stężenie metanu może przekroczyć zakres pracy eksplozymetru, dlatego potrzebny jest przyrząd mierzący pełny zakres stężeń.
Pomiar tlenu jest równie ważny: gaz wypierając powietrze obniża zawartość tlenu i pracownik może się udusić, zanim mieszanina osiągnie stężenie wybuchowe. Oba pomiary muszą być ciągłe, bo sytuacja zmienia się w trakcie otwierania urządzeń i odgazowania.
Do zapamiętania: w pomieszczeniach stacji mierzy się jednocześnie tlen i metan, oba w pełnym zakresie 0-100%. Eksplozymetr o zakresie do 20% DGW nadaje się do wykrywania niewielkich stężeń, ale przy dużym wycieku traci przydatność.
Wybór odpowiedzi z samym metanem bierze się z przekonania, że wystarczy pilnować zagrożenia wybuchem. W zamkniętym pomieszczeniu gaz wypiera jednak powietrze i spadek zawartości tlenu jest równie groźny jak wybuch, dlatego pomiar tlenu jest konieczny.
Wariant z tlenomierzem ostrzegawczym i eksplozymetrem 0÷20% DGW wygląda na kompletny, ale eksplozymetr o takim zakresie mierzy tylko niewielkie stężenia, do jednej piątej dolnej granicy wybuchowości. W pomieszczeniu technologicznym stacji stężenie metanu może wzrosnąć znacznie powyżej tego zakresu i przyrząd przestanie dawać wiarygodny wynik. Tlenomierz ostrzegawczy z kolei sygnalizuje przekroczenie progu, ale nie pokazuje pełnego zakresu stężeń.
Prawidłowo pomiar prowadzi się tlenomierzem 0÷100% O₂ i metanomierzem 0÷100% CH₄. Pełne zakresy obu przyrządów pozwalają ocenić atmosferę niezależnie od tego, jak duży jest wyciek.